Pixel 9 Pro XL teardown: is de dubbele duurzaamheid echt waar?

Google zet met de Pixel 9-telefoons in op duurzaamheid en met de belofte van zeven jaar software-updates zou het verleidelijk kunnen zijn om die beweringen over duurzaamheid voor waar aan te nemen. De Pixel 9's zijn naar verluidt twee keer zo duurzaam als de Pixel 8's, gebaseerd op de resultaten van valproeven, en we zijn benieuwd of de interne structuur is veranderd om deze bewering te rechtvaardigen. Ondanks de verbeteringen die Google heeft aangebracht, zullen deze telefoons nog steeds kapot gaan. De schermen zullen barsten, de batterijen zullen verslijten en er zijn nog veel meer dingen die mis kunnen gaan. Dus ja, duurzaamheid is geweldig, maar er zijn grenzen aan hoeveel misbruik dit apparaat kan verdragen. We moeten dus nog steeds weten hoe repareerbaar het ding in het algemeen is. Een korte disclaimer voordat we beginnen met de demontage. We werken samen met Google om reserveonderdelen via onze winkel te leveren, maar onze demontages worden uitgevoerd onafhankelijk van enige input van Google. Op naar de demontage. Ik verwacht een vergelijkbare constructie als bij eerdere Pixels, dus ik ga door het scherm heen om toegang te krijgen tot de binnenkant. Het openen van het scherm lijkt soepeler te verlopen dan bij de meeste andere toestellen, omdat er vrijwel onmiddellijk een opening ontstaat. Met een plectrum langs de randen lopen snijdt de lijm gemakkelijk door. Te gemakkelijk.

Bij nader inzien zie ik tekenen van delaminatie op het scherm en toen ik de telefoon aanzette, werden mijn ergste angsten bevestigd. Zelfs met zorgvuldig gebruik van warmte en licht, maar aanhoudende zuigkracht met onze anti-klem, raakten de displaylagen tijdens het verwijderingsproces van elkaar gescheiden, waardoor het display helaas kapot ging. Nu het paneel eraf is, valt er aan deze kant niet veel meer te doen, dus richt ik mijn aandacht op de achterkant van het apparaat. Dit soort schade aan het scherm is precies de reden waarom ontwerpen met toegang via het scherm niet ideaal zijn. Het is niet de gemakkelijkste of veiligste manier om toegang te krijgen tot het apparaat als je alleen maar de batterij wilt vervangen. De iPhone 14 heeft een soortgelijk probleem met betrekking tot het vervangen van de achterruit opgelost door een ontwerp met dubbele toegang te implementeren. En hoewel de Pixel 9 Pro XL een soortgelijk systeem hanteert, is de uitvoering duidelijk iets waar Google nog aan moet werken. Toch is het fijn dat je het scherm niet hoeft te verwijderen als je alleen de batterij wilt vervangen. Het verwijderen van de achterkant is een veel minder stressvolle ervaring en het is opvallend hoe de buitenkant van de camerabobbel in de achterkant is geïntegreerd. Zodra de achterkant is losgemaakt, zie je hier nog een flexibele kabel die de flitser en de temperatuursensor met het moederbord verbindt. Die onderdelen blijven in de behuizing van de achterkant zitten. We hebben vorig jaar gekeken naar de temperatuursensor op de Pixel 8 Pro. Het is een coole functie die ik liever wel dan niet heb, maar het is nu een jaar later en ik heb nog steeds geen idee wat ik ermee zou moeten doen. Het goede nieuws is dat als je het basismodel Pixel 9 hebt, je je geen zorgen hoeft te maken over dit dilemma, omdat deze niet is uitgerust met een temperatuursensor.

Het verwijderen van stickers lijkt de enige verstandige optie in wat nu een vrij onintuïtief ontwerp is. Er zit inderdaad een verborgen schroef onder die deze beugel losmaakt, waardoor ik de draadloze oplaadmodule kan verwijderen. Dus nu let ik op verborgen schroeven, maar deze tweede sticker is niet kwaadaardig, het is gewoon een soort kleverige verankering. Ik kan de schroeven en beugel verwijderen om de verbindingskabels bloot te leggen. Als ik die verwijder en in dit specifieke geval twee schroeven losdraai, heb ik een duidelijk zicht op de batterij. De Pixel 9 Pro XL maakt gebruik van hetzelfde soort schuifzaag-achtige trekmechanisme waar ik bij de Pixel 8 Pro moeite mee had. Ik ben hier echt geen fan van, maar ik zie in de benedenhoek van de batterij een link naar online handleidingen. Misschien heeft Google wat tips over het gebruik van dit soort trekmechanismen. Of misschien ook niet. In tegenstelling tot de QR-codes op de Microsoft Surface-tablets en de Framework 13, leidt deze specifieke QR-code me snel naar een online chatsessie. Hier zijn geen handleidingen te vinden. Ik zal dit zelf moeten uitzoeken. Gelukkig kan ik naar believen drie extra handen laten groeien om de telefoon vast te houden terwijl ik probeer de lijm door te snijden. Mijn collega's vertellen me dat zij hier meer geluk hadden, maar ik heb geen geduld meer en kies voor een paar druppels isopropylalcohol. Maar zelfs dan zijn de toleranties zo klein dat ik geen gemakkelijke toegang kan vinden. Laten we deze batterij even in de alcohol laten marineren. De onderste luidspreker en het dochterbord, waar nu gelukkig de USB-C-poort op zit, lijken beter toegankelijk en samen met de haptische motor komen ze vrij gemakkelijk los. Ook nu is het weer niet helemaal duidelijk wat er nu moet komen, dus ik ga alle schroeven die ik kan vinden verwijderen. De grootste van de twee beugels lijkt veelbelovend, en na wat porren en wrikken komt de beugel los, maar dan realiseer ik me dat er aan één kant een veersluiting zit. Oeps. Er zitten nog een paar drukconnectoren onder de beugels en nog een verborgen schroef onder een van de flexkabels. Daardoor komt de millimetergolfantenne los en kan ik eindelijk het moederbord en de achtercamera volledig verwijderen.

De camera-assemblage wordt op zijn plaats gehouden door drie persconnectoren die alleen toegankelijk zijn vanaf de achterkant van het moederbord. Houd daar rekening mee als u deze assemblage moet vervangen. Van links naar rechts hebben we een 50 megapixel Samsung ISOCELL GNK-sensor voor de hoofdcamera met groothoek, gevolgd door een 48 megapixel Sony IMX858-sensor voor de ultragroothoekcamera en ten slotte nog een 48 megapixel Sony IMX858-sensor voor de camera met 5x optische zoom. Nu de telefoon bijna volledig gedemonteerd is, ga ik terug naar het batterijprobleem dat ik eerder had. Zelfs na het onderdompelen in isopropylalcohol wil hij nog steeds niet loskomen en uiteindelijk gaf ik toe aan mijn frustratie en wrikte ik hem los met dit budget. Iets wat je absoluut niet moet doen met een opgeladen batterij. Het werkte, min of meer. Ik heb per ongeluk het koellichaam voor het scherm eruit gedrukt en daarbij de onderkant van de batterij blootgelegd. Door deze nieuwe opening kan ik gemakkelijk een pin erin schuiven en de resterende lijm wegsnijden. De batterij is eruit, maar wat een puinhoop. Het enige verschil tussen de Pixel 9 Pro en de Pixel 9 Pro XL is de grootte van deze batterij. De XL heeft de grotere 19,68

wattuurpakket in vergelijking met de 18,28 wattuur van de Pixel 9 Pro. Het moederbord zelf wordt aangedreven door de nieuwe Tensor G4-chip van Google met 16 gigabyte LPDDR5 RAM om de nieuwe AI-mogelijkheden te ondersteunen. Ook nieuw in de Pixel 9-lijn zijn SOS-satellietberichten via de S5400 Exynos 5G-modem van Samsung en een samenwerking met Skylo, een satelliet-IoT-bedrijf uit Palo Alto dat nu de concurrentie aangaat met Apple en GlobalStar op de markt voor satellietberichten. Hoe zorgt de Pixel 9-serie voor een verdubbeling van de duurzaamheid? We hebben al gezien dat de interne structuur is veranderd, maar we wilden de binnenkant nog beter bekijken. Daarom hebben we samengewerkt met de geweldige mensen van LumaField om u deze CT-scans te kunnen laten zien. Deze verbluffende afbeelding, geproduceerd door de Neptune-scanner van LumaField, zit boordevol informatie. Van de algemene lay-out van de componenten in het apparaat tot de afzonderlijke lenselementen en magneten in de telescopische camera, er is ontzettend veel te zien. Maar als we kijken naar de bewering dat de duurzaamheid is verbeterd, is dit het meest interessante gebied. De introductie van een ontwerp met dubbele toegang in smartphones biedt meerdere voordelen op het gebied van repareerbaarheid, waaronder de extra structurele stijfheid die wordt geboden door de middenplaat waarop het scherm rust. Van de achterkant, de middenplaat en het scherm aan de voorkant is de middenplaat het stevigst. Zonder deze plaat is er geen centrale steunpilaar in de telefoon om schokken op te vangen en weg te leiden van het scherm en de achterkant. Dit is duidelijk te zien bij de Pixel 8 Pro. De Pixel 9 Pro XL geeft ons zeker waar voor ons geld. Hij had een paar zeer interessante verrassingen die we geweldig vinden, en een paar die we liever niet hadden gehad. Om te beginnen met de nadelen: het verwijderen van de batterij is onvergeeflijk slecht, vooral als je bedenkt dat Apple en Samsung dit al hebben opgelost. De schermen zijn ook erg kwetsbaar. Vier van onze demontagetechnici hebben het proces met evenveel telefoons doorlopen, dus ik kan gerust zeggen dat het probleem niet aan onze kant lag. Wat de voordelen betreft, lijkt het erop dat de bewering van Google dat de duurzaamheid van de Pixel 9's is verdubbeld, klopt. Door ongelukjes vallen veel schermen kapot, dus dit is een zeer welkome ontwikkeling. Het ontwerp met dubbele toegang is hier de MVP, niet alleen omdat het de duurzaamheid verhoogt, maar ook omdat het de algehele repareerbaarheid van de Pixel-telefoons verbetert. Het simpele feit dat je het scherm niet hoeft te verwijderen om bij de batterij te komen, zal veel potentiële doe-het-zelvers aanmoedigen. En last but not least: Google's voortdurende toewijding aan het uitbrengen van handleidingen en onderdelen, en hun concrete toezegging om zeven jaar lang software-updates te leveren, onderstrepen hun duurzaamheidsreferenties. Met dat in gedachten krijgt de Google Pixel 9 Pro XL een voorlopige repareerbaarheidsscore van 5 op 10. Er is zeker ruimte voor verbetering, maar Google toont een oprechte wens om te ontwerpen met het oog op duurzaamheid, en we zijn benieuwd waar ze volgend jaar met de Pixel-lijn naartoe gaan.