Fairphone 3+ review: de meest repareerbare en duurzame smartphone getest

Nou, hier zijn we weer terug voor nog een video met deze kerel. Een telefoon die zogenaamd voor jou is gemaakt... de FairFoam 3. De FairFoam staat al een paar jaar op mijn radar, maar dit is de eerste keer dat onze paden elkaar in het echt kruisen. En ik weet dat ik onpartijdig moet zijn, maar ik ben toch een beetje voor deze telefoon, omdat hij wordt geleverd met een eigen schroevendraaier in de doos. Laten we beginnen. In de doos zit niet veel meer dan de telefoon en dat kleine schroevendraaiertje. Ook geen oplader. TheraPhone streeft ernaar de meest afvalarme smartphone te bouwen en doet dat door het toestel supermodulair te maken met gangbare en soms oudere onderdelen. Het is zo modulair dat de batterij van 3000 milliampère-uur in enkele seconden kan worden vervangen door gewoon de achterkant eraf te halen. Dat was vroeger heel gebruikelijk, maar we hebben het al jaren niet meer gezien. Alle andere hardwareonderdelen in de telefoon kunnen ook worden vervangen met slechts één schroevendraaier en onderdelen die Fairphone zelf rechtstreeks via hun website levert. Dit is misschien wel de enige telefoon die vóór de duurzaamheidstest wordt gedemonteerd, omdat hij speciaal is ontworpen om te worden gedemonteerd. En het demonteren heeft geen invloed op de structurele integriteit. Er staat zelfs hier aan de zijkant: ontworpen om te openen. Dat is helemaal mijn ding. Als alle schroeven zijn verwijderd, kan het modulaire scherm uit de behuizing worden gehaald. Er hoeven geen Lego-achtige ribbons te worden losgekoppeld. Het is gewoon een dun en volledig modulair scherm. Omdat alle andere telefoons zo veel moeilijker uit elkaar te halen zijn, voelt dit bijna als valsspelen. De kleine gouden pinnen zorgen voor alle communicatie met het moederbord en vervangende schermen zijn te koop voor ongeveer 100 dollar. Mijn oma zou deze telefoon waarschijnlijk zelf kunnen repareren. De modulariteit houdt daar ook niet op. Er zijn natuurlijk nog meer schroeven, maar als die eruit zijn, kunnen de Lego-achtige connectoren worden losgeklikt en kan elk onderdeel veilig en gemakkelijk uit de telefoon worden verwijderd. De camera aan de voorkant en het oortje. En dan hebben we hier nog de enkele camera aan de achterkant, die op dezelfde manier kan worden verwijderd. Deze kleine onderdelen zijn geen losse componenten en printplaten, maar meer een modulair plastic puzzelstukje dat vrijwel foolproof is om te verwisselen.

Hetzelfde geldt voor de luidspreker en de oplaadpoort. Het leuke is dat, als ik het goed begrijp, sommige onderdelen zelfs binnen modeljaren kunnen worden geüpgraded. Als je bijvoorbeeld de Fairphone 3 hebt gekocht en de Fairphone 3 Plus komt uit, kun je gewoon de nieuwere cameramodules kopen en deze in je oudere telefoon plaatsen. En voilà: een nieuwe telefoon. Wie is dat? Het is een abnormaal redelijk concept. Computeronderdelen zijn al vanaf het begin te upgraden... tenzij je een Mac hebt. Het is dus cool dat Fairphone hetzelfde probeert te doen. Het heeft twee simkaartsleuven en een uitbreidbaar geheugen met een SD-kaartsleuf, wat deze keer eigenlijk best belangrijk is, aangezien het moederbord slechts 64 gig aan intern geheugen heeft. Nu alles weer op zijn plaats zit en beide camera's nog steeds werken, is het tijd om echt aan de slag te gaan. Houd in gedachten dat deze telefoon in de prijsklasse van 500 dollar valt en dat het algemene doel niet is om het beste van het beste te bieden. We gaan de krasproef uitvoeren. Zoals je weet, is het scherm van plastic als het bij niveau 3 begint te krassen.

Een 5 of een 6 zou glas zijn, en een 8 of een 9 zou saffier zijn. De Fairphone 3 maakt gebruik van Gorilla Glass 5, en we zien krassen op niveau 6 en diepere groeven op niveau 7. De camera aan de voorkant wordt beschermd door hetzelfde glas aan de voorkant. Het is een 16 megapixel selfiecamera die samen met het vreemd uitziende plastic oortje in de bovenste rand is weggewerkt. Er zijn geen andere knoppen, alleen nog een grote rand met het Fairphone-logo onderaan de telefoon. Als we de telefoon op zijn kant draaien, zien we dat het ontwerp om brieven te openen in de plastic randen is gegraveerd. Het is echter zacht plastic en heeft overal dezelfde kleur. Aan de bovenkant van de telefoon bevinden zich een microfoon en een hoofdtelefoonaansluiting. Leuk om hem weer te zien. Dan hebben we metalen volumeknoppen, een metalen aan/uit-knop met textuur en nog meer plastic naast de sleuf voor het verwijderen van het achterpaneel en de luidspreker, die zich inderdaad hier aan de zijkant van de telefoon bevindt. Dan hebben we natuurlijk nog de USB-C-poort aan de onderkant. Van buitenaf, en ook een beetje van binnenuit, lijkt het alsof deze telefoon thuishoort in 2018 in plaats van 2021. Maar vergeet niet dat mainstream zijn niet het doel is van Fairphone. Fairphone wil een telefoon maken die goed is voor het milieu. Alle onderdelen zijn ethisch verantwoord geproduceerd, fabrieksarbeiders krijgen een eerlijk loon en de telefoon is repareerbaar voor een lange levensduur. En zoals we zien, is het geheel gemaakt van 40% gerecycled plastic, wat allemaal zeer nobele inspanningen zijn voor elk bedrijf en zeker een pluim verdienen. Mijn camera heeft 48 megapixels en geen optische beeldstabilisatie, maar is bedekt met krasbestendig glas, wat goed is. De vingerafdrukscanner bevindt zich ook hier op de achterkant. Hij is capacitief en kan krassen vertonen. Maar zelfs met die extreme schade aan het oppervlak kan hij nog steeds mijn vingerafdruk lezen en de telefoon meestal ontgrendelen. We hebben vandaag veel dingen gezien die we al een tijdje niet meer hebben gezien, en het scherm is daarop geen uitzondering.

een 5,6 inch 1080p-scherm. En zoals je kunt zien aan de manier waarop de pixels zwart worden en uitgaan, maakt het gebruik van een IPS LCD in plaats van een AMOLED. De gemiddelde persoon op straat zal het verschil natuurlijk niet opmerken of er zelfs maar iets om geven, maar supernerds zoals wij weten dat de Vlam opnieuw heeft gesproken en alles heeft onthuld. Ik bedoel, tot nu toe is de Verifone 3 veel steviger in elkaar gezet dan ik had verwacht. Het is een dikke, zware en robuuste telefoon met veel schroeven. Hij is misschien niet waterbestendig en heeft niet de nieuwste hardware, maar ik ben optimistisch dat hij de buigtest zou kunnen doorstaan. Als we hem vanaf de achterkant buigen, krijgen we wel een behoorlijke kromming in de telefoon, maar hij blokkeert en breekt of versplintert niet. Het scherm werkt dan wel niet meer. Ik denk dat een van de gouden contactpunten even de verbinding heeft verloren, of misschien een pin heeft geraakt die hij niet had moeten raken. Maar nadat ik het scherm had uit- en weer ingeschakeld, werkte alles weer normaal. Als je de telefoon vanaf de voorkant buigt, krijg je een andere kromming. Het achterpaneel wil loskomen, maar de telefoon breekt opnieuw niet. De interne verwijderbare batterij heeft een harde schaal, wat helpt. En aangezien de telefoon vrij dik en zwaar is, is het geen grote verrassing dat het geheel structureel in orde is. Ik ben een grote fan van dit Fairphone-concept, maar ik denk wel dat er, om dit idee meer mainstream te maken, een paar meer mainstream componenten nodig zijn, zoals met name de camera's. Een telelens en een groothoeklens zijn al een paar jaar de norm, en een enkele camera maakt de Fairphone 3 behoorlijk verouderd. Ik ben echter nog steeds fan. En gezien het aantal mensen dat mijn video's bekijkt, is er zeker een markt voor solide, repareerbare smartphones. En ik denk dat we allemaal uitkijken naar wat Fairphone hierna gaat uitbrengen. Goed werk. Laat me in de comments weten wat je van deze nieuwe Contender vindt, en kom eens langs op Instagram en Twitter. Bedankt voor het kijken. Tot ziens.