We onderzoeken pre-touch sensing voor mobiele interactie. Deze opkomende modaliteit maakt gebruik van een zelfcapacitief touchscreen om multi-touch boven het scherm te detecteren, evenals grip rond de buitenranden van het apparaat. Anticiperende technieken passen de interface proactief aan aan de huidige greep en de beweging van de vingers. Ons prototype van een videospeler heeft bijvoorbeeld een ad-lib-interface die op het juiste moment spontaan interactieve elementen presenteert. In eerste instantie is er geen interface. De video staat centraal. Maar wanneer de hand dichterbij komt, duidt dit op een verandering in de context en verschijnen de bedieningselementen. Wanneer de gebruiker zich echter weer verder van het apparaat verwijdert, verdwijnt de interface weer naar de achtergrond. Als de gebruiker het apparaat echter met één hand vasthoudt, komt slechts een deel van de bedieningselementen naar voren, op een manier die bijzonder geschikt is voor de duim. In plaats van schuifregelaars draait de gebruiker aan een knop om door de tijdlijn te scrollen of het volume aan te passen, terwijl het apparaat in de andere hand de bedieningselementen naar die kant brengt. Met een tweede duim komt een uitgebreidere reeks opties beschikbaar, die verschilt van pinch-to-zoom, waarbij de bedieningselementen voor één vinger weer verdwijnen. We onderzoeken ook pre-touch als een manier om een rustige webbrowserervaring te bieden, zonder rommel. Alleen wanneer de gebruiker dichterbij komt, worden de hyperlinks zichtbaar, en dat gebeurt op een rijke manier die uitloopt in de contouren van de vinger. En wanneer de gebruiker meerdere vingers gebruikt, herkent de interface dit opnieuw als een aparte toestand. Dit maakt zelfonthulling van multi-touchgebaren mogelijk, zoals het geven van hints voor een veegbeweging met twee vingers om van tabblad te wisselen. Met een eenvoudige modusschakelaar kan het pre-touch-kanaal ook worden gebruikt om tijdens samenwerking naar inhoud te verwijzen en deze te markeren. Pre-touch kan ook fungeren als een backchannel die touch-events aanvult. Zo kan een snelle tik die toevallig op een klein doel terechtkomt, worden genegeerd. Of kunnen fijne aanpassingen die op een groot doel terechtkomen, in plaats daarvan worden toegewezen aan een nabijgelegen kleine bedieningselement. Een ander voorbeeld: een aanraking die wordt voorafgegaan door een snelle zijwaartse beweging kan onmiddellijk worden geïnterpreteerd als een veegbeweging, terwijl een aanraking die wordt voorafgegaan door een nauwkeurige beweging juist tekstselectie activeert. Ten slotte leent pre-touch zich voor hybride aanraak- en hover-gebaren, die aanraking op het scherm combineren met het detecteren van vingers direct boven het scherm. We kunnen bijvoorbeeld de selectie verbeteren door op een object te drukken, terwijl we een andere vinger binnen bereik brengen om opties op te roepen. Dit maakt efficiënte commando's mogelijk op een comfortabele en handige locatie. Aangezien we echter ook grip kunnen detecteren, wanneer we alleen de duim gebruiken, degradeert de techniek op elegante wijze naar gebruik met één hand. Hybride aanraking heeft ook potentieel voor games, zoals een voetbalspel. We hebben aangetoond hoe pre-touch interfaces mogelijk maakt die beter reageren op de fijnmazige context van het gebruik, die gemakkelijker te bereiken en comfortabeler in gebruik zijn, en die communicatievere, expressievere en vermakelijkere manieren van interactie via aanraking mogelijk maken. Al met al wijst ons onderzoek naar pre-touch erop dat de evolutie van mobiele touch nog in de kinderschoenen staat, met nog veel mogelijkheden die niet beperkt zijn tot het vlakke oppervlak van het touchscreen.
