Hoe de Nothing Phone 4a Pro van concept tot krachtige smartphone ging

Hallo, ik ben Penny Hoffman, de ontwerpdirecteur bij Nothing. Ik ga uitleggen hoe we de Phone 4 A Pro hebben ontworpen. We zijn hier erg blij mee en het voelt als een heel eerlijk, bijna door techniek gedreven product. We hebben een metalen aluminium behuizing, waardoor we iets dunners konden maken. Het voelt geweldig aan. We hebben hier een venster voor de NFC-spoel. Uiteraard hebben we de camera's en we hebben hier de glyph-matrix. Alles voelt heel bewust gekozen en dat is echt waar we altijd naar streven. Sommige dingen kunnen er nogal decoratief uitzien, en soms zijn ze dat ook, maar in wezen is het fundamenteel gebaseerd op het geven van iets nieuws. We kijken hiernaar en vinden dat het helemaal goed voelt, helemaal bij ons past, maar misschien is het op het eerste gezicht een beetje een schok voor sommige mensen die eigenlijk nog steeds willen dat we Phone 1 maken. De opdracht die we deze keer kregen, was om nog meer verschil te creëren tussen de basis en de Pro. Dus naast CMF en een andere camera-indeling, waren we ook geïnteresseerd in... nadenken over wat we konden doen met de glyphs om meer verschil te creëren.

Met onze ontwerpfilosofie wilden we niet dat dat verschil alleen voortkwam uit het veranderen van de vorm van deze afdekpanelen achter het glas. Het moest iets betekenisvollers zijn, iets dat meer geïntegreerd was in de basisprincipes van de manier waarop het schuim was opgebouwd. Als je ze uitzet, heb je A, je hebt 3. Dat hebben we vaak gedaan, nietwaar? We dachten: zit het hier dichtbij? Zit het hier dichtbij? Zit het ergens in het midden? Sommige bedrijven proberen de specificaties te verlagen om niet te concurreren met het vlaggenschip, maar daar geloven wij helemaal niet in. We ontwerpen elk product om te concurreren met het volgende product, als dat mogelijk is, en dat is ook wat we hier hebben geprobeerd te doen. Geen downgrade, niet bang zijn om hier een matrix te hebben en een matrix op telefoon 3. We willen dit gewoon zo goed mogelijk maken voor de prijs waarvoor we het verkopen. Als mensen hier vragen over stellen, dan is dat een goede zaak. Dat betekent dat we hier de volgende keer nog beter ons best moeten doen. Als je kijkt naar de andere producten die op dat moment op de markt waren, hadden we de koptelefoon, die ongeveer zes maanden nadat we met dit product waren begonnen op de markt kwam. En we hadden ook Ear 3, die misschien negen maanden later op de markt kwam. En deze hebben een ander gebruik van aluminium, wat voor ons nogal nieuw is. Er was gewoon een duidelijk onjuiste aanname dat als we een telefoon maakten, deze van boven tot onder transparant moest zijn aan de achterkant. Dat hebben we bij geen van de andere producten gedaan. De transparantie van de oordopjes zit altijd in het steeltje. Veel mensen in de studio proberen altijd opnieuw na te denken. Transparante ontwerptaal De getinte ramen waren onverwacht. Het was waanzinnig om het verschil te zien, zoals in het begin bij die vreemde... Ik weet niet of ik ooit getinte ramen zou willen, maar toen je eenmaal mock-ups begon te maken, was het verbazingwekkend om te zien hoe het de manier veranderde waarop het licht in het venster valt, en de fracties en de diepte. Het is heel gemakkelijk om te denken dat je de formule kunt kraken van oké, dit is roze, dus de decoratie moet ook roze zijn, of misschien moet de decoratie meer contrast hebben, maar... Het is echt niet zo eenvoudig. We ontdekten dat toen we deze roze decoraties hadden, het er gewoon rauw uitzag. Het lijkt niet meer op een Laffan-product. Het lijkt alsof je een kleuroverlay in Photoshop hebt aangebracht en het is gewoon superuniform. En ik denk dat wat vaak interessant is aan wat we doen, is dat het nooit zo eenvoudig is als het lijkt. Het gebruik van metaal, iets nieuws voor ons, misschien op de A-serie telefoons, met de transparantie die we toevoegen met metaal, laat het metaal nog meer tot zijn recht komen. We hebben gemerkt dat als je alleen maar metaal gebruikt, het eigenlijk iets verliest.

Het metaal verliest bijna aan waarde, wat enigszins contra-intuïtief is. Maar daarom past wat we hebben gedaan zo goed in onze ontwerptaal en filosofie. Als je naar Headphone 1 kijkt, voelt die echt niets. Maar proportioneel gezien is hij nauwelijks transparant. Als je kijkt naar het totale volume van het product en hoeveel daarvan daadwerkelijk transparant is, is het waarschijnlijk het minst transparante product dat we ooit hebben gemaakt. Maar het voelt heel diepgaand... Onze eigen identiteit. Ja, mensen weten dat ze van transparantie houden, en dat is goed. Misschien weten ze nog niet wat ze nog meer leuk vinden, dus kunnen we ze ermee laten kennismaken. Ik bedoel, als we vooruitdenken, als we een luidspreker zouden maken, zou dat dan een volledig transparante luidspreker zijn? Want die bestaan al. Er zijn er heel veel. Als we een horloge zouden maken, zou dat dan een transparant horloge zijn? Wie weet?

Als we een hoorn zouden maken. Ja. Zou je dan niet al dat speeksel zien? Dat is een heel belangrijke overweging. Het transparante element steekt uit de unibody, wat best mooi is. Als je naar de zijkant kijkt, zie je een aantal transparante elementen en de stickers eronder. Een van de redenen waarom we deze unibody zo mooi vinden, is dat hij erg duurzaam en slijtvast aanvoelt. Je kunt je voorstellen dat naarmate iemand dit meer gebruikt, je wat slijtage van het geanodiseerde metaal ziet en wat krassen en vallen en dat soort dingen. Dus dat vinden we een pluspunt. Bovendien voelt het zo lekker koel aan als je het oppakt. Dat krijg je met metaal en glas. Je krijgt dus hetzelfde... gevoel dat je zou krijgen als je een van onze andere telefoons met een glazen achterkant oppakt, maar er is iets met het gewicht en de textuur, het heeft een soort licht zanderig zilveren ...gevoel. Iedereen heeft zijn telefoon zo vaak in zijn hand, dat je echt moet letten op hoe dat voelt. En voor mij is dat echt een interessante afwijking van een telefoon met een glazen achterkant. Met het vensterachtige gebaar worden al die details naar boven geduwd en geconcentreerd in een veel kleiner gebied. Dat betekende dat de plaatsing van die camera's veel belangrijker was. Kevin heeft veel tijd besteed aan discussies met de ingenieurs om uiteindelijk de positie van die camera's vast te leggen. Op een gegeven moment maakte ik me een beetje zorgen. We wisten dat we het vizier erg mooi vonden, en dat dit de identiteit van de A-serie was.

Ja, dit is het vizier. Op een gegeven moment werd het duidelijk dat we de dotmatrix in de A-serie wilden opnemen. We begonnen veel blokkerige, grote, gepixelde afbeeldingen met gebaren te krijgen. Toen zijn er een aantal beslissingen genomen om de dotmatrix iets groter, speelser en met grotere pixels te maken. We hebben deze matrix waarop je pictogrammen en gezichten kunt maken, wat betekent dat je de essentiële meldingen kunt weergeven en verschillende pictogrammen voor verschillende mensen kunt gebruiken. Je kunt de selfie-spiegel gebruiken, wat een erg leuke manier is om iemand voor het eerst de glyphs te laten zien. Het is leuk als je heel dicht op iemands gezicht inzoomt. Hoe heet je? Bert. Voor dit apparaat kijken we naar wat we hebben gemaakt voor de vlaggenschip glyph-ervaring of telefoon 3 en hoeveel daarvan we kunnen overbrengen naar de A-serie. Hoeveel van de functionaliteiten kun je zelf noemen? Waarschijnlijk allemaal. Dat is het. Klassieke beltoonanimaties. Meldingsanimaties, generatieve beltonen, generatieve meldingen, omdraaien naar glyph, zandloper, omdraaien om op te nemen, maanfase, zonnepad, klok, glyph-voortgang, 2.0, aangedreven door Android 16 Live-updates. En het mooie is dat het zo eenvoudig is dat er veel flip-telefoons en een paar smartphones zijn met een scherm aan de achterkant, en dat je daar heel veel dingen mee kunt doen, dus het is eigenlijk een scherm. Omdat we dit heel eenvoudig hebben gehouden, ben je niet geneigd om te veel dingen te doen, dus... Zoiets is erg handig omdat zoveel mensen het gebruiken. Ik bedoel, als ze een horloge dragen zoals ik, staat er niet eens de tijd op. Ja, het heeft een meer doelgericht smartphonegebruik.

Met de matrix zoals we die hebben op Phone 3 met nummerherkenning, kun je dat nog steeds doen op Phone 4a Pro. Dus als iemand je belt, zou het er zo uitzien als je mij zou bellen: je kunt gewoon de telefoon schudden en dan wordt de naam van de beller weergegeven. We hebben dus een aantal van de functies die we met de knop hadden, kunnen overnemen. Ook al hebben we die knop niet op dit toestel, we hebben andere manieren gevonden om deze functionaliteit naar de 4a Pro te brengen. Het is interessant dat toen we nadachten over het toepassen van kleur op onze Pro-serie, die over het algemeen een andere plaats in de markt inneemt en wat conservatiever is, omdat we daar historisch gezien altijd een meer conservatieve esthetiek hebben gehad. We hebben een heel levendige roze kleur ontwikkeld voor de hele serie en die kleur kwam in de 4A tot uiting in de tint. Bij deze versie werkten we met een compleet andere architectuur, dus konden we de kleur niet op dezelfde manier toepassen. Vooral toen we naar de roze kleur in de basisvariant keken, gedroeg die zich heel anders, omdat je meer transparantie hebt en je meer ziet van wat eronder zit. Toen we de architectuur veranderden naar iets dat meer verborgen was, kreeg je een soort centraal venster. Toen het roze was, voelde het op de een of andere manier te conventioneel voor ons en te uniform en gewoon niet... gewoon niet goed. En toen we die uniformiteit tussen deze twee introduceerden, met deze grijze decoratie en een witte kleur met daaroverheen een tint, voelde het ineens veel minder conventioneel, veel minder meisjesachtig, gewoon cooler. Dat is altijd iets wat heel moeilijk is om... hoe definieer je coolheid?

Maar je weet eigenlijk wel wanneer het er is. De CMF is in dit geval een van de dingen die BASIC en PRO met elkaar verbindt, in die zin dat als we deze reeks een andere set kleuren hadden gegeven, het er misschien nog verder van verwijderd had uitgezien. Het zorgt dus op een mooie manier voor een dialoog tussen de twee niveaus. Het is leuk om hier aan telefoons te werken en ook aan Gliss te denken. Dat komt omdat we met ideeën kunnen komen en dan hebben we een team dat daar hele gave, robuuste prototypes van kan maken. Soms is de manier waarop ze die onderdelen samenvoegen hun inspiratie voor bijvoorbeeld een nieuwe telefoon of een ander product, dus ja, we keken veel naar de grotere cirkel als een vorm en zodra je iets hebt met leds erin die kunnen knipperen, geeft dat je een idee van hoe de glyphs eruit zouden kunnen zien en als je het Nothing-product kent, ken je die ringtone. Ja, zelfs met maar één led, wat best cool is. Ja, in de reacties, alsjeblieft, welke ringtone was dat? Soms vinden we gewoon kant-en-klare dingen die al bestaan. Dit is dus een led-matrix die klein is, maar met grote leds waarop we patronen kunnen aanbrengen en vervolgens in de werkplaats verschillende covers kunnen maken die er interessante effecten aan geven. Dit zijn de dingen die ervoor zorgen dat ik ontwerper zou willen worden als ik dit zie. Ja. Een van de uitdagingen was om het rode opnamelampje goed te krijgen. Als je een paar leds achter een soort diffuser plaatst, krijg je hotspots en dan moet je ermee werken in termen van helderheid, in termen van materialen, hoe transparant of getint of melkachtig dat rode vierkantje is, en dus moet je met al die dingen spelen om iets te krijgen dat echt uniform aanvoelt en er geweldig uitziet op dit. Als je je huiswerk niet goed hebt gedaan, weet je dat je door dat lichtelement heen kunt bloeden. Omdat het een apart onderdeel is, heb je er misschien niet aan gedacht om het ondoorzichtig genoeg te maken om te maskeren wat er gebeurt. Het is een beetje ingewikkeld.

Een van onze belangrijkste uitgangspunten voor elk product dat we ontwerpen, is dat het product snel memorabel moet zijn. We zijn altijd op zoek naar dat ene speciale ingrediënt. Met dit product hebben we iets dat, als je er een lijntekening van zou maken, nog niet eerder is gedaan op een telefoon. Het is dus spannend om een nieuwe uitdrukking te hebben gevonden voor dat fundamentele gebaar. Het basismodel voelde alsof het de fans gaf wat ze wilden, en hen tevreden hield op basis van wat we in het verleden hebben gedaan. En dan zou de pro hopelijk een nieuw publiek aanspreken dat misschien minder bekend was met het merk of op zoek was naar iets nieuws. Het was dus een manier om onze aantrekkingskracht uit te breiden en te verbreden. Het is altijd heel interessant, want vaak als we naar modellen kijken, is er een moment waarop je alles in elkaar zet en dan weet je gewoon dat dit het juiste is. En dan probeer je een oordeel te vellen, je weet dat je er vandaag achter kunt staan en dat is het moeilijke, gewoon een perspectief hebben in het heetst van de strijd, onder druk, maken we de juiste keuze, want als wehet niet goed voelt, komen we er niet overheen, want het blijft altijd in ons hoofd zitten. Als we nadenken over hoe we een telefoon moeten maken, kijken we niet alleen naar telefoons die al op de markt zijn, want dat is niet erg interessant. We willen verrassend zijn, we willen onszelf niet te veel herhalen. Als je dat leuk vindt, zijn er andere opties van mensen die elke keer hetzelfde doen, maar dat is eigenlijk niet waar wij voor staan. Stop met dat gedoe.