We hebben zojuist de nieuwste vlaggenschip-smartphone van Samsung, de Galaxy S20 Ultra, uit elkaar gehaald, maar we konden het niet laten om ons af te vragen: wat zit er in de niet zo ultra S20-telefoons? Vandaag hebben we de S20 Plus op onze demontagetafel liggen en we zijn klaar om een kijkje te nemen. Veel van de specificaties zijn vergelijkbaar, tot aan de gigantische camerabobbel aan de achterkant van de telefoon, maar in plaats van die twijfelachtig nuttige 100x zoomcamera van de S20 Ultra, krijgen we een magere 3x telelenscamera met superresolutiezoom tot 30x. Als er één ding is dat we inmiddels weten, dan is het wel hoe we een Samsung-telefoon moeten openen. Ons warmtepistool maakt de lijm los die de achterkant op zijn plaats houdt, en na wat snijden met onze openingspicks kunnen we voor het eerst een kijkje nemen in het binnenwerk. In een schokkende wending die niemand had zien aankomen, worden we geconfronteerd met een antenne-assemblage in het midden van het frame en een draadloos oplaadstation. We maken het draadloze oplaadstation klaar om te verwijderen en halen vervolgens de kruiskopschroeven weg die het metalen schild en de bovenste antenne op hun plaats houden. Zodra de schroeven zijn verwijderd, kunnen we het draadloze oplaadpad loskoppelen en komen alle onderdelen er samen uit. Vervolgens komt het onderste luidsprekerantenneframe los na nog een paar kruiskopschroeven. Sommige daarvan zijn een beetje hardnekkig, zoals die we in de S20 Ultra hebben gevonden. Vervolgens is het display aan de beurt. We hebben Samsung-telefoons lang beschouwd als telefoons met een display-last constructie. Door het kwetsbare OLED-paneel zonder ondersteuning rechtstreeks op het frame van het apparaat te bevestigen, wordt het bijna altijd vernield bij het verwijderen, waardoor het scherm kapot gaat, zelfs als het glas al gebroken is. Voeg daar nog aan toe dat vervangende schermen vaak barsten of losraken, tenzij het frame perfect schoon is voor de herinstallatie, en het is gemakkelijk te begrijpen waarom we er de voorkeur aan geven om iPhone-schermen te verwijderen. Vervolgens komen we bij het moederbord en de ster van de collectieve S20-show, de camera's. Alle drie de S20-telefoons hebben één ding gemeen: ze maken allemaal gebruik van enkele van Samsung's eigen beeldsensoren, samen met de populaire Sony-sensoren die de meeste smartphonefabrikanten gebruiken. De S20 Plus heeft een 12 megapixel ultragroothoekcamera, een 12 megapixel standaardgroothoekcamera en een 64 megapixel telelenscamera. De vierde sensor hier is een time-of-flight-camera die dieptegegevens verzamelt voor de selectieve focusmodus en AR. We koppelen de kabels los die naar het kleine USB-C-bordje aan de onderkant van de telefoon lopen en na het verwijderen van een paar schroeven wrikken we het eruit. Het is tijd om de 17,37 wattuur-batterij te verwijderen. We besprenkelen deze met isopropylalcohol om de lijm eronder te verzwakken en wachten vervolgens een paar minuten totdat deze is ingetrokken. Vervolgens bevestigen we onze heavy-duty zuignap en met wat hulp van extra handen kunnen we hem loswrikken. Kijk eens naar al die lijm. Samsung, vind je dat niet een beetje overdreven? Nu we deze demontage afronden, hebben we geleerd dat de overeenkomsten tussen de S20 Plus en de Ultra niet beperkt blijven tot hun uiterlijk. De Samsung Galaxy S20 Plus krijgt een 3 op 10 op onze repareerbaarheidsschaal, met een paar punten voor het gebruik van standaard Phillips-schroeven en de semi-modulaire constructie. Dat gezegd hebbende, zorgen de slecht geprioriteerde reparatieprocedure voor het scherm en de stevig vastzittende achterkant en batterij ervoor dat het geen meer repareerbare smartphone is. Vergeet niet onze volledige Galaxy S20 Ultra-teardown te bekijken en abonneer je op ons kanaal om als eerste al onze teardowns te zien.
