Xiaomi 18 Pro review

Wederom een review van een Chinese telefoon, ditmaal de Xiaomi 18 Pro. Een wereldwijde versie is aangekondigd maar op moment van schrijven nog niet beschikbaar. Wij konden niet wachten en bestelden alvast een exemplaar en dit zijn onze bevindingen.

• Pluspunten: Dagenlange batterijduur, uitstekende prijs-kwaliteit, selfies met de hoofdcamera, razendsnel en blijft koel, krachtige trilmotor, snelle vingerafdrukscanner, chinese apps uitschakelbaar, Google Pay en bankapps werken, 100W-oplader en hoesje meegeleverd
• Minpunten: Google-diensten vergen werk, privacyscherm weinig effectief, Geen 5G op 700 en 1800 MHz, traag laden zonder 100W-lader, Geen Android Auto, eSIM of Nederlands, geen ingebouwde magneten, geluid mist diepgang

De Xiaomi 17 Pro viel destijds al op met z'n tweede scherm achterop en toen de Xiaomi 18 Pro werd aangekondigd met z'n verbeterde secundaire scherm en privacyscherm voorop konden we niet wachten. We moesten er eentje testen.

En dus trokken we wederom de portemonnee en bestelden voor €857 een exemplaar bij TradingShenzhen. Dat is dezelfde aanbieder als waar we eerder de Oppo Find N6 bestelden. Wie die review destijds gelezen heeft weet dat we problemen ondervonden met de Chinese firmware. We waren dus wat sceptisch maar lieten ons toch overtuigen door de 7000 mAh-batterij en het privacyscherm. De tijd tussen bestellen en bezorgen duurde 10 dagen en we hoefden geen extra invoerkosten te betalen; alles zat bij de prijs inbegrepen.

De vraag die je nu misschien hebt: ondervonden we dezelfde problemen met de Xiaomi 18 Pro als we destijds met de Oppo Find N6 hadden? Ja, ook ditmaal waren er punten maar die wisten we grotendeels op te lossen. Hoe we dat gedaan hebben lees je hier en dan duiken we tegelijk verder in de hardware, de software, mogelijk concurrenten die ook het overwegen waard zijn en de dingen waar je op moet letten bij het bestellen van een telefoon met Chinese ROM.

Net als bij de Oppo troffen we weer een oplader in de doos aan, samen met een reisadapter die TradingShenzhen er los bijgeeft. Dit is om de Type A-stekker, die gebruikt wordt in China en de VS, ook in Europese stopcontacten te kunnen steken. Hierna laad je in moordend tempo (maar liefst 100 watt) je toestel op. Waarom dit geen overbodige luxe is leggen we later uit.

Verder de gebruikelijke verdachten in de doos: een simkaartprikker, een USB-kabel en wat documentatie. Het toestel kwam met een screenprotector op de voorkant én cameraplateau achterop. Beide schermen zijn dus vanuit de fabriek beschermd. Ook een transparant hoesje ontbrak niet.

Ontwerp

Het design dat Xiaomi op de 18 Pro toepast volgt grotendeels de lijn die Apple voor zijn iPhone-lijn gebruikt. Dat levert Xiaomi terecht de nodige kritiek op, maar feit is dat het populair is en dat het verkoopt.

Knoppen en aansluitingen

Rechts van het toestel vinden we van boven naar beneden de volumetoets die uit één geheel bestaat en een powerknop. Die laatste is aanpasbaar in de software, standaard opent hij met de AI-assistent maar je kunt dat ook uitzetten. Ook links zit een AI-knop die je kunt personaliseren: eenmaal drukken voor Xiaomi Hyper XiaoAI memory of niets, lang indrukken voor het instellen van stille stand, niet storen, privacyscherm activeren, voice memo en wederom Hyper XiaoAI.

De bovenkant is helemaal vrij en onderop vind je het simkaartslot, microfoon, USB-poort en de speakergrill. Ook aan de bovenkant van het scherm komt geluid via een kleine spleet. Die is zo klein dat je je nagel er niet eens tussen krijgt. Ideaal, want hoe kleiner hoe minder vuil er in verdwijnt. Echt imponerend is het geluid trouwens niet, het mist diepgang en klinkt wat te smal naar onze smaak.

Achterkant en gewicht

Grootste blikvanger is natuurlijk de achterkant, om meerdere redenen. Allereerst vanwege het tweede scherm. Dat vult het cameraplateau rondom de twee camera's. Wie de derde camera zoekt: die zit er wat ongelukkig onder, naast de flitser. We zeggen bewust "ongelukkig" omdat we tijdens het testen vaak onze vinger er onbedoeld voor hadden. Het cameraplateau is doordat het best wat uitsteekt een prima plek om je vinger te rusten en het toestel te ondersteunen.

Het gewicht zal voor sommigen een dingetje zijn: met 208 gram is hij niet bepaald licht. Wie hem voor het eerst oppakt verwacht een lichter toestel. Ter vergelijking: de Galaxy S26 weegt 167 gram. Xiaomi heeft wel een excuus voor die extra grammen, want de accu van 7000 mAh en het achterscherm wegen vanzelfsprekend mee. De witte, zwarte en roze versies van glasvezel zijn met 203 gram niet voelbaar lichter.

Kleur en afwerking

De andere blikvanger is de kleur. Wij kozen voor Starry Blue die in de verf een schittering heeft. Dat geeft hem diepte en zorgt voor de nodige aandacht, los van het scherm. Deze versie is glossy afgewerkt (zowel de achterkant als de zijkanten) en dat maakt hem vingerafdrukgevoelig. Je ziet dat vanwege de donkere kleur niet heel erg, maar het is wel iets om rekening mee te houden. Naast blauw heeft Xiaomi de kleuren roze, wit en zwart in de aanbieding die wel mat uitgevoerd zijn. Ook is er een rode versie met meer geheugen en gedeeltelijk transparantie beschikbaar, al moet daar extra de portemonnee voor getrokken worden.

Scherm

Bij veel reviews is dit een kort hoofdstuk maar niet bij de 18 Pro. We mogen hier twee keer zoveel tekst schrijven vanwege de aanwezigheid van een tweede scherm. Wat best bijzonder is voor een niet-foldable. We hoeven niet terug naar de tijd van ouderwetse flip-telefoons om dit te zien: ook de Tecno Pova 8 5G en de Nothing Phone (3) hebben dat, zij het in een veel uitgeklede versie.

Het tweede scherm

Het scherm achterop de 18 Pro meet 2,7 inch (diagonaal) en kent een resolutie van 912 bij 596 pixels. Om dat in perspectief te plaatsen: dat is bijna 60 procent van het oppervlak van het allereerste iPhone-scherm. De maximale helderheid en verversingssnelheid zijn gelijk aan die van het scherm voorop: 4000 nits en 120Hz. Het ene scherm is dus niet beter of slechter dan het andere.

En wat heb je daar dan aan? Ditmaal meer dan vorig jaar. Xiaomi heeft een winkel waar je apps kunt downloaden. Er zijn AI-wallpapers van dieren en anime-figuren, grote klokken, widgets (kalender, countdown, aandelen, een teller om bij te houden hoeveel glazen water je gedronken hebt). En dan zijn er nog de kleine apps waarmee je interactie kunt hebben. Zo is daar een zeehond die op z'n buik klapt als je er op klikt. Doe je dit lang genoeg dan zakt hij door het ijs. Het nut ervan ontgaat ons maar de kinderen in huis vermaken zich er prima bij.

Leuk is ook dat je via AI zelf apps kunt maken door een prompt te geven. Xiaomi geeft je 20 prompts per maand en de resultaten zijn wisselend. Daarnaast geven sommige apps een verkorte weergave op het tweede scherm zoals Google Maps en Spotify.

Bruikbaarder is dat je het scherm ook als viewfinder kunt gebruiken en zo selfies met de hoofdcamera kunt schieten. Dit werkt uitstekend en is de meest nuttige functie die wij tijdens ons gebruik konden vinden.

Nuttig of geinig?

En na dit alles vragen we ons af of het hebben van een scherm achterop nou nuttig is of alleen geinig. Het kan best praktisch zijn voor wie bereid is z'n telefoon met scherm naar beneden neer te leggen. Wij krijgen er zelf een akelig gevoel bij vanwege het risico op krassen. En dus geldt voor ons dat het in de categorie "geinig" valt en niet meer dan dat.

Het hoofdscherm

Het scherm voorop meet met 6,4 inch relatief compact, vooral omdat de schermranden zo dun zijn. Je kunt het scherm instellen op twee kleurschema's: Original color PRO en Vivid. Bij die laatste springen kleuren wat meer uit, iets wat je ook vaak bij Samsung-telefoons ziet. Wie het vooral natuurgetrouw wil, moet bij het eerste schema zijn.

Privacyscherm

Maar los van de prima kleurweergave gaat het natuurlijk om het privacyscherm. Samsung introduceerde die functie in de S26 Ultra en Xiaomi is de eerste grote fabrikant die volgt. Xiaomi kiest wel een andere route. Waar de functie bij Samsung het hele scherm merkbaar dimt, gebeurt dat bij Xiaomi subtieler. Je hebt pas door dat de privacyfunctie geactiveerd is als je de kijkhoek verkleint. En dan nog, zelfs vanaf een schuine kijkhoek is het scherm nog best leesbaar. Meer dan bij de S26 Ultra. Dat doet wel afbreuk aan waarvoor de functie bedoeld was.

In onze hands-on beloofden we dieper in te gaan op wat de functie met het beeld doet, en na drie weken is het oordeel genuanceerd. Overdag merk je niet als hij aan springt, en dat is precies waar de S26 Ultra met zijn zichtbaar dimmende scherm het aflegt. 's Avonds ligt dat anders: dan zie je dat er pixels niet meer meedoen en wordt het beeld korreliger en minder scherp. Staat de functie uit, dan oogt het scherm gewoon scherp, ook naast onze Pixel 10 Pro met zijn hogere pixeldichtheid.

Wat Xiaomi wel goed doet is dat het de privacyfunctie slimmer activeert, bijvoorbeeld als hij een extra set ogen detecteert. De 18 Pro moet dan eerst wel je gezicht leren en continu scannen of hij jou en iemand extra ziet. We kregen er toch een bespied gevoel bij, vooral omdat er met grote regelmaat in beeld kwam "te weinig licht" en "hou je telefoon verder van je af". Het fijne is wel dat de privacyfunctie automatisch aan en uit gaat zonder daarbij na te denken. Maar denk niet dat er daardoor niemand meer met je kan meelezen. De kijkhoek wordt kleiner, maar ongewenst meekijken blijft mogelijk.

HyperIsland

Net als Apple links en rechts van de selfiecamera Live Activiteiten toont in wat het Dynamic Island heet, heeft Xiaomi iets soortgelijks: HyperIsland. Je kunt zelf instellen welke apps er iets mogen tonen al is de lijst niet lang. Iets uit het HyperIsland halen is soms wat omslachtig. Zo verdwijnt Spotify niet automatisch wanneer je de muziek stopt. Je moet de app hard afsluiten.

Xiaomi Vision Care

We treffen verder Xiaomi Vision Care aan wat het lezen van teksten moet veraangenamen door de kleurtemperatuur aan te passen aan het tijdstip van de dag. Je kunt dit altijd activeren of op gezette tijdstippen (zoals zonsondergang). Indien gewenst kun je ook kleuren uitzetten en alleen een zwart/wit-weergave krijgen waardoor je minder snel geneigd bent je telefoon te pakken. Handig zijn verder de optie die je waarschuwt als je naar content kijkt die je ogen extra kan vermoeien én het toevoegen van textuur. Het beeld krijgt dan wat ruis waardoor het meer op papier lijkt.

Ander nadeel, maar dat is misschien meer iets waar ook andere Xiaomi-telefoons mee kampen, is dat je het lettertype niet heel klein kunt instellen. Wij hadden graag nog een niveau kleiner gehad dan "90% light", wat in onze beleving nog steeds aanzienlijk grotere tekst oplevert dan op bijvoorbeeld een Pixel.

Prestaties

Xiaomi is, of beter gezegd was, één van de eersten die Qualcomms nieuwste Snapdragon 8 Elite Gen 6-chips mocht toepassen in een telefoon. In de 18 Pro vind je de 8 Elite Gen 6, in de 18 Pro Max zelfs de nog krachtiger 8 Elite Extreme Gen 6. Bestel je de versie met 256GB aan opslaggeheugen dan krijg je 12GB aan werkgeheugen (RAM), bij 512GB en 1TB krijg je het nog ruimere 16GB.

En we kunnen kort zijn: het toestel rent rondjes om alles wat je hem aanbiedt. In onze hands-on vroegen we ons nog af hoe de chip zich zou houden onder langdurige belasting. Eerlijk is eerlijk: echt zwaar gamen hebben we hem niet laten doen. Maar in drie weken dagelijks gebruik, inclusief lang navigeren en fotograferen, werd het toestel maar op één moment warm, en dat was tijdens draadloos opladen. Nergens anders.

Grafisch en werkgeheugen

Ook grafisch is hij erg sterk. We zien ineens animaties in apps die we eerder niet zagen. Alsof hij het er allemaal maar even bij doet, gewoon omdat het kan. Die 12GB van ons model is via de software nog uit te breiden naar 16GB door 4GB van het opslaggeheugen af te snoepen. Je ziet dit soort trucjes vaak bij goedkopere modellen omdat die vaak net wat te weinig werkgeheugen hebben. Het is meer een paardenmiddel want je toestel wordt er niet bepaald sneller van. Wat dit in een high-end vlaggenschip doet bevreemdt ons daarom.

Software

Voordat we HyperOS 4 bespreken, willen we eerst de stappen noemen die we moesten doorlopen om het toestel hier werkend te krijgen. Een toestel met een Chinese ROM kent namelijk nadelen. Dat zijn de voor de hand liggende zoals het ontbreken van Circle to Search, Google Lens (de app opent niet), Android Auto en eSIM-ondersteuning. Maar er zijn meer beperkingen die pas duidelijk worden na verloop van tijd.

Stappenplan werkend krijgen Chinese telefoon in de EU

Zo werken ze in China niet met de Google-diensten waar Android-telefoons hier wel afhankelijk van zijn. Google-apps en diensten kunnen grotendeels wel geïnstalleerd en geactiveerd worden, maar doordat deze apps en services niet diep zijn ingebakken in de software haperen ze soms. Zo grijpt de batterijoptimalisatie (HyperOS PowerKeeper) vaak in om batterij te sparen door Google-apps en -diensten af te sluiten. Een nobel idee maar niet wanneer die bijvoorbeeld verantwoordelijk zijn voor de afhandeling van je notificaties (die je dus niet meer krijgt zodra het toestel in standby staat).

Onderstaande stappen hebben we doorlopen om deze Google-diensten zo goed mogelijk werkend te krijgen:

1. Google-diensten activeren. Play Store geïnstalleerd via Xiaomi’s eigen GetApps-winkel, de rest van de Google-apps daarna uit de Play Store gehaald. In Settings > Additional settings > Accounts & sync de schakelaar “Basic Google services” aangezet (stond bij ons al aan maar controleer dit wel).
2. Batterijbeperkingen opheffen. Voor Google Play services en de apps die push nodig hebben: batterijbeheer op No restrictions, Background autostart aan, app vergrendeld in het recente-apps-overzicht. Bleek onvoldoende: HyperOS’ PowerKeeper overschrijft deze instellingen en bevriest Play Services via een verborgen “Greezer”-freezer, zodat de FCM-verbinding steeds wegviel (ERR_IO_FIN).
3. Shizuku + HyperOS FCM Fix. Shizuku geïnstalleerd en gestart via Wireless debugging (vereist eenmalig Wi-Fi), daarna de GitHub-app HyperOS FCM Fix (dingwen07) ADB-rechten gegeven. Die app zet GMS op de allowlist, schakelt de freezer voor GMS uit en “unstopt” elke 15 minuten de ingestelde apps. Pas hierna bleef FCM op “Connected” staan.
4. Play Protect-certificering herstellen. Play Store meldde aanvankelijk “not certified”. Opgelost door de data/cache van Google Play Store en Google Play services te wissen en opnieuw in te loggen; daarna slaagde Play Integrity op alle drie de niveaus (basic, device, strong).
5. Locatie scherp krijgen. In Settings > Privacy & Security > Location > Location services staan Wi-Fi scanning en Bluetooth scanning standaard uit. Beide aangezet, ook als Wi-Fi zelf uit staat; Google Location Accuracy stond al aan. Zonder deze scans krijgt Google Maps alleen kale GPS en meldt hij “Location accuracy is low”.
6. Overige aanpassingen voor NL-gebruik. Google-apps als standaard ingesteld (Gboard, Google-autofill, Gemini), Chinese reclame-aanbevelingen uitgezet in Security, Cleaner, Themes en File Manager, GetApps-meldingen uit, Chinese bloatware uitgeschakeld met Canta (via Shizuku).

Het resultaat na deze stappen: notificaties komen binnen, Play Integrity slaagt op alle drie de niveaus en contactloos betalen met Google Pay werkt gewoon. Ook de apps van Rabobank, ABN AMRO en Brand New Day doen het zonder morren, en dat is op een Chinese ROM allerminst vanzelfsprekend.

Het mysterie van de missende notificaties

Maar de aanpassing waar we het meeste aan hadden om notificaties werkend te krijgen zit diep verborgen in HyperOS 4. Je kunt per app de notificaties instellen (net als bij vrijwel iedere Android), maar bij Xiaomi werkt dat net even anders. Wanneer je een app voor het eerst opent en die vraagt of hij je notificaties mag sturen, dan volstaat een enkele "ja" niet. Vreemd genoeg staat dan het kunnen tonen van de notificatie, het afspelen van geluid en/of het weergeven van een badge (het getal boven het icoontje) standaard uit. Gevolg? Geen notificaties terwijl jij in de veronderstelling bent dat je hier toegang voor hebt gegeven.

Soms gaat een app zelfs zo ver dat je per onderdeel moet aanvinken of er voor dat type notificatie beeld en geluid mogen worden weergegeven en afgespeeld waardoor je soms even bezig bent om dit geregeld te krijgen. We raakten er in het begin flink door gefrustreerd maar dit bleek uiteindelijk de missende schakel in het toch ontvangen van notificaties op onze Chinese telefoon.

HyperOS 4

Wie een Chinese Xiaomi 18 Pro (Max) bestelt kan naast Chinees kiezen uit de Engelse, Duitse, Franse en Portugese taal. In onze hands-on noemden we het ontbreken van Nederlands nog als nadeel, maar wie per se Nederlands wil kan het via SetEdit grotendeels werkend krijgen. Een uitleg hoe je dit instelt zie je in onderstaande video.

Voor de tweaker: zet het flashen van de software maar uit je hoofd. De bootloader is vergrendeld en je kunt de Global ROM dus niet installeren.

Liquid Glass zonder Chinees

Versie 4 van HyperOS leent overduidelijk elementen van iOS met Liquid Glass. Al kun je bij Xiaomi deze effecten ook uitzetten of wat verminderen. Wat ons wel vrolijk stemt is dat je alle Chinese apps vrij gemakkelijk kunt verwijderen of deactiveren. Zelfs de ingebouwde AI-functionaliteit, die veelal alleen in het Chinees komt, is eenvoudig met een schakelaar te deactiveren. Waar er bij de Oppo nog regelmatig Chinees tegen ons gepraat werd komt dat bij de Xiaomi niet voor.

Hardware

Het grote voordeel van een Chinese telefoon is dat je een enorme batterij krijgt. Die in de Xiaomi 18 Pro is 7000 mAh en behoort daarmee tot de grotere exemplaren. De Europese versie krijgt 6000 mAh, blijkt uit het Europese energielabel; daarover meer in de conclusie. Hij is ook onmogelijk leeg te krijgen: drie dagen is geen uitzondering maar het nadeel is dat je dan vergeet je mobiel te laden dus dagelijks opladen is wel aan te raden. Dat vergeten overkwam ons dan ook, en zelfs toen hadden we 's avonds nog ruim voldoende over. Het hebben van zoveel extra is vooral handig tijdens de momenten dat je langer van huis bent dan normaal. Je hoeft je geen zorgen te maken over tussentijds opladen, en die rust bleek waardevoller dan vooraf gedacht; het laat zich lastig in cijfers uitdrukken.

Opladen

Opladen is wel een dingetje. Voordat je zo'n grote batterij weer helemaal vol hebt ben je even bezig, zeker wie hem draadloos via Qi oplaadt. Met een reguliere Qi-lader is het zelfs vrijwel nutteloos: een hele nacht is niet genoeg om hem vol te krijgen. Gebruik een gewone USB-oplader van een vriend(in) en ook dan ben je een tijd bezig. Alleen met de meegeleverde 100W-lader ben je zo weer helemaal vol. Draadloos opladen kan trouwens wel snel, maar alleen via de apart verkrijgbare draadloze 50W-oplader. Jammer dat er geen magneten ingebouwd zijn om het toestel makkelijk uit te lijnen met de oplader. Een hoesje is dan de enige oplossing.

Trilmotor

De grootste verrassing uit onze hands-on weet ons na drie weken nog steeds te verrassen: de lineaire trilmotor (type 7514) is indrukwekkend krachtig. Xiaomi claimt 75 procent meer kracht dan de Xiaomi 17 Pro, en dat voel je. Zo duidelijk zelfs dat wij de intensiteit in de software hebben teruggeschroefd; op maximaal was het ons wat te veel. Wie hem wel op vol zet, heeft nooit meer last van ingebeelde trillingen: een melding van deze telefoon mis je niet. Dat belooft wat voor de 18 Pro Max, die een nog krachtiger exemplaar heeft.

Ontgrendelen

Noemenswaardig is nog de vlotte vingerafdrukscanner in het scherm. Dat verbaast ons niets: het gaat om een exemplaar dat met ultrasoon geluid je vingerafdruk leest. Dat gaat relatief sneller dan optisch waarbij licht gebruikt wordt. Ontgrendelen kan ook met je gezicht en met een Bluetooth-apparaat dat in de buurt is.

Bellen en 5G: vertrouw niet blind op de speclijst

Bellen via VoLTE en VoWiFi werkt gewoon, en 5G ook. Maar kijk goed naar welke banden het toestel ondersteunt, en neem de speclijst van Xiaomi daarbij niet voor waar aan. Die noemt n28 (700 MHz) netjes bij de 5G-banden, compleet met de Europese frequentie-indeling erbij. In onze test bij Vodafone verscheen die band op de Xiaomi echter nooit. Een Pixel op dezelfde plek verbond er wél direct mee, net als met de 1500 MHz-band die Vodafone eraan koppelt voor extra snelheid. Juist 700 MHz is de band die Nederlandse providers inzetten voor bereik binnenshuis en buiten de stad, dus je ziet op zulke plekken vaker het 4G-icoontje dan met een Europees toestel. TradingShenzhen waarschuwt hier overigens zelf voor in de compatibiliteitscheck op de productpagina, en in dit geval had de verkoper gelijk en de fabrikant niet.

Dat maakt ons ook voorzichtig met een andere voetnoot in diezelfde speclijst: band n3 (1800 MHz) komt volgens Xiaomi pas "na een software-update". En inderdaad: op hetzelfde moment en aan dezelfde mast verbond onze Pixel 10 Pro op het Vodafone-netwerk via 5G op 1800 MHz, terwijl de Xiaomi 18 Pro op 3500 MHz bleef hangen. De Xiaomi doet 5G bij Vodafone dus alleen op 2100 en 3500 MHz en valt daarbuiten terug op 4G. Wat ons daarbij ook opviel: de Pixel bundelde op 4G geregeld twee banden (2100 en 800 MHz), de Xiaomi deed dat in onze test nooit. Of en wanneer die software-update de Chinese firmware bereikt, is afwachten. Bij KPN en Odido, die n3 en n28 ook gebruiken, verwachten we hetzelfde beeld. Wil je zelf controleren op welke band je zit? Een gratis app als NetMonster laat dat live zien.

Camera

Xiaomi rust de 18 Pro en 18 Pro Max uit met een 200MP-hoofdcamera, 200MP-telephotocamera en een 50MP-ultragroothoek. Bij de 18 Pro krijg je de Light Hunter 960-sensor van OmniVision, bij de grotere 18 Pro Max is dat de 960L. Beide sensoren zijn even groot maar de 960L beschikt over LOFIC wat een betere HDR oplevert in het donker.

Fotokwaliteit

Dingen die opvielen tijdens het veelvuldig fotograferen: foto's missen soms wat scherpte, op het eerste gezicht ogen resultaten goed maar zoom wat in en dan valt de onscherpte hier en daar wel op. Resultaten in het donker of schemer zijn goed te noemen, daar vergeven we hem hier en daar wat onscherpte graag.

200MP of 12,5MP?

Schiet trouwens geen foto's in 200MP, maar beperk je tot de 12,5MP-stand. Dat advies is niet vanwege de kwaliteit van de foto's, maar meer de omvang ervan. Een 200MP-foto is al gauw 35MB terwijl een 12,5MP-foto rond de 5MB groot is. Wie veel foto's schiet kan dan heel wat meer kwijt in het geheugen. In het verlengde hiervan is filmen in 8K, iets wat hij kan, ook af te raden. Dergelijke videobestanden nemen ontzettend veel ruimte in beslag.

Zoom en selfies

Inzoomen voorbij de 50x raden we eveneens af. AI neemt het dan over en er blijft maar weinig over van wat je probeert te fotograferen. Hierin excelleert de Pixel-reeks dan weer die gewoon details verzint op basis van AI maar wat in de praktijk verrassend goed werkt (behalve op gezichten).

Handig is verder dat de selfiecamera hulp krijgt van het 4000 nits felle scherm. Die schijnt fel wit wanneer je daarom vraagt. Voor wie wat extra licht in het donker nodig heeft. Al had Xiaomi de selfiecamera ook achterwege kunnen laten omdat je veel betere selfies schiet met de hoofdcamera en het tweede scherm als viewfinder.

Conclusie

De Xiaomi 18 Pro is een telefoon van uitersten. De hardware is van het niveau waar je normaal een veelvoud voor betaalt: een batterij die drie dagen meegaat, een chip die nergens door te verrassen is, een ultrasone vingerafdrukscanner en een tweede scherm dat de hoofdcamera tot selfiecamera maakt. Daartegenover staat software die je zelf werkend moet maken. Het stappenplan hierboven kostte ons een paar avonden, en iedere HyperOS-update kan die oplossingen weer ongedaan maken. Het privacyscherm, voor ons de reden om te bestellen, is uiteindelijk vooral een gimmick: leuk om te laten zien, maar voor wie werkelijk niet wil dat de buurman meeleest doet het te weinig.

Dan de prijs. Wij betaalden €857 voor de versie met 12GB en 256GB, inclusief verzending en invoerkosten. Een iPhone 18 Pro kost €1375 en doet op geen enkel vlak meer; op batterijduur, laadsnelheid en het tweede scherm doet hij minder. Zelfs met de avonden tweaken erbij is de prijs-kwaliteitverhouding daarmee uitstekend. En de Europese versie maakt dat verschil alleen maar groter. In onze hands-on voorspelden we aan de hand van de Xiaomi 17 Ultra al een forse Europese opslag, en zo is het: de Europese Xiaomi 18 Pro kost €1449 met 256GB en €1649 met 512GB, en krijgt volgens het energielabel 6000 in plaats van 7000 mAh. Dat is bijna €600 meer dan wij betaalden, voor een toestel dat korter meegaat. Reken wel de risico's mee die we noemden: geen winkel om de hoek bij een defect, 4 tot 10 weken reparatietijd via de partners van TradingShenzhen, geen 5G op 700 en 1800 MHz en daardoor vaker 4G binnenshuis en buiten de stad, geen Android Auto, geen eSIM en geen Nederlands als systeemtaal.

Op papier is de iPhone 18 Pro de concurrent: Xiaomi kopieert de naam, het ontwerp en zelfs het Dynamic Island. Maar wie een iPhone heeft stapt zelden over, hoeveel goedkoper de Xiaomi ook is; iMessage, de Apple Watch en de gewoonte wegen zwaarder dan €500 verschil.

Aan de Android-kant is het lastiger: een compact vlaggenschip met deze specificaties bestaat daar nog niet. De 18 Pro deelt veel functies met de Galaxy S26 Ultra, waaronder het privacyscherm, maar is een maat kleiner; Samsungs antwoord in dit formaat, een S27 Pro, is nog niet officieel. En de Xiaomi 17 Pro, vorig jaar nog het logische alternatief met hetzelfde tweede scherm en Europese garantie, is in Nederland nergens meer leverbaar.

Wie niet wil importeren houdt daarmee twee opties over. Wachten op de Europese Xiaomi 18 Pro is de eerste, maar met dat prijskaartje is dat een slechte ruil: je betaalt meer dan voor een iPhone en krijgt een kleinere accu, in ruil voor garantie, alle Nederlandse 5G-banden en Google-diensten die het meteen doen. De tweede is een Pixel 11 Pro: een zorgeloze Google-ervaring met de betere zoom en Android Auto, tegen een hogere prijs en met een kleinere batterij. Dit toestel is voor de koper daartussen: die het nieuwste wil, een avond instellen via ADB en wat minder 5G-bereik accepteert, en daarvoor de grootste batterij en de laagste prijs terugkrijgt.

Blijft de vraag die ons de hele test bezighield: is de Europese versie straks het wachten waard, of is de Chinese versie met de grotere batterij uiteindelijk de betere 18 Pro? Met het Europese prijskaartje is dat voor ons geen vraag meer. Jij moet beslissen of je daar een paar avonden en het garantierisico voor over hebt.

Martijn Rodenboog

Hoofdredacteur

Martijn is als oprichter van NieuweMobiel.NL verantwoordelijk voor zowel de technische als de strategische ontwikkeling van het platform. Met een achtergrond in de ICT heeft hij de website vanaf de start in 2002 volledig zelf ontwikkeld en onderhoudt deze tot op de dag van vandaag.