Xiaomi 18 Fold vs iPhone Duo: wie wint de vouwbare strijd?

Xiaomi heeft het weer geflikt. Behalve dat het deze keer nog duidelijker is. Weet u nog vorig jaar toen Apple de iPhone 17 Pro en Pro Max uitbracht en twee weken later Xiaomi hun 17 Pro en Pro Max uitbracht? Hoe ze letterlijk nummer 16 hebben overgeslagen zodat de namen overeenkwamen? Nou, dit jaar gaan ze Apple's keelgaten. Duidelijk hebben ze aandacht besteed aan de iPhone Duo en duidelijk is deze Xiaomi 18 fold ontworpen om deze te vernietigen. Maar waar ik benieuwd naar ben, is natuurlijk dat de Xiaomi Apple qua specificaties gaat vernietigen, maar hebben ze, na beide telefoons te hebben gebruikt, ook een betere algehele ervaring weten te leveren?

Dus eerst en vooral, in de klassieke Xiaomi-stijl, krijg je alles wat je nodig hebt bij de telefoon. Dus in tegenstelling tot de iPhone Duo, die letterlijk alleen de telefoon en een kabel wordt geleverd, krijgt u hier dat, plus de oplader en een officiële telefoonhoes. Stelt u zich dat eens voor. Oh hemel. Ik zweer het, al deze dozen gaan verkeerd open. Maar kijk hier eens naar. Dit is geen goedkope, doorzichtige plastic bijzaak die er zomaar is ingegooid.

Laten we die telefoon openen. Dus als u twijfelt of deze Xiaomi is gebouwd om het op te nemen tegen de iPhone Duo... Laat me dat voor u corrigeren. Het is hetzelfde formaat, en ik bedoel letterlijk hetzelfde formaat. Qua hoogte praten we letterlijk tot op de tiende millimeter gelijk met de Duo. En op dit zelfde formaat lichaam zit een even grote 5,4. inch-coverdisplay. Dus je krijgt alle voordelen van de Duo qua draagbaarheid, maar omdat hij zo breed is het net zo'n uitdaging om hem met één duim te bedienen. En dit scherm is niet alleen van hetzelfde formaat, het heeft dezelfde omtrek. Dezelfde platte rand aan de linkerkant, dezelfde zeer grote ronde hoeken aan de rechterkant. En ik vind dit geweldig. Het gebruikt alle beschikbare ruimte die u heeft en, nog belangrijker, voorkomt dat het eruitziet als een Google Pixel Fold. God, ik haat die hoeken. Maar hier wordt het grappig. De telefoons delen zelfs exact dezelfde 1.421. aspectverhouding, wat volgens mij een van de beste dingen is aan de nieuwe iPhone, omdat het dezelfde verhouding heeft als een vel A4-papier, dat speciaal is ontworpen om perfect te schalen wanneer je het dubbelvouwt tot A5, zodat je hetzelfde document kunt afdrukken in. elk formaat en niets zal verkeerd worden uitgelijnd of bijgesneden. Wat betekent dat net als de Duo, deze 5.4. inch-coverdisplay opent naar een 7,6-inch. inch binnenscherm dat in wezen precies dezelfde rechthoek is, alleen groter. Dus elke app of game die geoptimaliseerd is voor een van uw schermen, is in theorie geoptimaliseerd voor beide uw schermen. En ik kan nauwelijks geloven dat ik dit zeg, maar de vouw is ook als... 98% uitgewist uit het bestaan. Je zult het grootste deel van de tijd absoluut vergeten dat het er is.

Dus nu we hebben vastgesteld hoe onnatuurlijk vergelijkbaar de twee apparaten zijn, wat heeft Xiaomi gedaan om Apple daadwerkelijk te overtreffen? Ik weet dat ik zei dat het niet alleen om specificaties gaat, maar dat is een redelijk goed beginpunt. U zult hiervan genieten. We houden de score bij. De dunnere Xiaomi, 5.02. millimeters vergeleken met de 5,2 van de iPhone. Dus het is nog steeds geen scheermesdunne telefoon, maar het verschil telt op wanneer hij is opgevouwen. Want dan hebben we het over 10,7 mm. tegenover de 11,3 mm van Apple. Maar wat me nog meer opvalt, is het gewicht. Ik zou dit niet moeten doen, ik heb letterlijk een van deze. Dit is 219 gram tegenover Apple's 254. Dat is enorm. Dat is het verschil tussen Xiaomi die een van de lichtste vouwbare telefoons van het jaar is en Apple die de zwaarste is. En hij is lichter met een 6.000 mAh silicium-koolstofbatterij. Dat is meer dan enige iPhone, enige Galaxy... elke pixel, inclusief degenen die zichzelf niet hoeven dubbel te vouwen. Dus het slacht de iPhone 4700-achtig absoluut af. En dit levert. Dit is de langst meegaande opvouwbare telefoon die ik ooit heb gebruikt, met ook nog eens sneller opladen. 67 watt tegenover Apples 60. En eigenlijk verdient dat Apple-getal een asterisk, omdat de oplader die ze u verkopen om dat te bereiken, geen echte oplader van 60 watt is. Het is een 40 watt die een paar minuten kan opschalen naar 60 om het begin te versnellen. Er zijn helderdere beeldschermen. Xiaomi noemt ze super sunlight panels vanwege hun helderheid van 4.000 nits tegenover de 3.000 nits van Apple. Ze hebben een vergelijkbaar uitziende horizontale camera-array, wat alleen maar benadrukt dat er hier een hele extra derde camera is. Dus we hebben een 200 megapixel hoofdcamera en hoewel resolutie niet de belangrijkste specificatie is, kan deze je daadwerkelijk 200 megapixel selfies laten maken, wat genoeg detail is om elk mens ter wereld behoorlijk onzeker te maken. Er is een 50 megapixel ultragroothoek. En dan het belangrijkste dat de andere paspoortformaat vouwtelefoons hebben overgeslagen. Een telelenscamera, die ook 50 megapixel is met een 3,5. keer optische zoom. En het wordt allemaal afgerond met ruimte voor twee fysieke simkaarten in plaats van de nul van Apple. Een IR-blaster om hem als tv-afstandsbediening te gebruiken. Vooraf geïnstalleerde screenprotector op het dekscherm. En ze hebben het een stuk beter gedaan dan ik het zou hebben gedaan. Gezichtsontgrendeling, die niet op het niveau van Face ID veilig is. Dus je zult het niet gebruiken voor bankzaken, maar alleen om je telefoon te ontgrendelen; het is minder gedoe dan de Touch ID waar je op de Duo naar zult moeten teruggrijpen. Oh ja, en het is goedkoper. Ik wilde zeggen goedkoper. Zeker niet goedkoop. Vanaf het equivalent van $1.640, wat nog steeds een behoorlijke besparing is in vergelijking met Apples directe 2G's. Dus als we het puur over de hardware op papier hadden, dan is het, zoals waarschijnlijk elke persoon die dit bekijkt al verwachtte, een totale overwinning voor Xiaomi.

Maar de software is misschien wel hun grotere troef. Apple was erg trots op de lanceringsevenement van de iPhone Duo dat ze eindelijk multitasking met twee apps op een smartphone konden aanbieden. Wauw. De toekomst is nu, mensen. Wilt u weten hoeveel deze telefoon kan doen? Laten we het proberen, zullen we? Laten we beginnen met YouTube. Ik zal een video bekijken van een telefoon die ik niet nodig heb. Oké, nou wil ik de telefoon kopen. Ik heb het niet nodig. Laten we dat dus terzijde schuiven en AliExpress openen. Ik vraag me af op welke andere winkel-apps ik het zou kunnen vinden. Laten we de Play Store openen. En elke winkeluitje heeft ook een soundtrack nodig. Spotify. Daar gaat u. Dus dat zijn vier apps die tegelijkertijd draaien. Zijn we klaar? Nee. Nee, dat zijn we niet. Want een nieuwe telefoon heeft ook een nieuwe achtergrond nodig, toch? Pinterest is een prima manier om dat te vinden. Oh wow, deze auto's zijn echt gaaf. Maar dan, hmm, puur voor de wetenschap natuurlijk, als een van deze auto's toevallig beschikbaar is op AutoTrader, is het misschien de moeite waard om dat uit te zoeken, toch? Dat zijn zes apps, en hij behandelt ze als één groep, zodat ik ze allemaal in één keer kan wegvegen en ze vervolgens met één tik op het dock allemaal terug kan halen. Oké, nu ben ik klaar. Of toch wel? Want dan moet ik uitzoeken hoeveel ik daadwerkelijk uitgeef, dus laten we de rekenmachine pakken. Zet dat in een zwevend venster. Oh, ja, dat is een behoorlijk groot getal. Ik denk dat we ook het toetsenblok nodig zullen hebben. Je kunt maar beter je excuses aanbieden aan Drisha voordat ze het bankafschrift ziet. Zes multitasking-apps en twee zwevende vensters, allemaal tegelijkertijd actief. U kunt tussen de apps schakelen door op de randen te tikken, zoals hier. U kunt elk afzonderlijk venster vergroten of verkleinen door simpelweg te slepen. En als u met minimaal vier vingers veegt, kunt u alles tegelijk zien wat er actief is. U kunt het opnieuw rangschikken. en zelfs direct naar de app springen die u wilt. Ja, ik bedoel, je kunt nog een punt hebben, zullen we? Nu is dit duidelijk een ongelooflijk ingewikkelde, niche manoeuvre die ik niet verwacht dat veel gebruikers maximaal zullen benutten. Maar het punt is, je kunt het, en de telefoon houdt het vol. En er is iets echt geruststellends aan het feit dat de enige beperking is hoeveel je kunt bijhouden. niet hoeveel het bedrijf heeft besloten dat u mag. En je bent niet eens beperkt tot het houden van je 8 apps als halfschermers. U kunt ze zelfs helemaal open slepen en ze gebruiken zoals hun tablet-apps, terwijl u deze mogelijkheid behoudt om er snel in en uit te duiken. Dus, Xiaomi's strategie is hier vrij duidelijk. Net als vorig jaar is het doel met deze 18-voudige versie om, één, iets uit te brengen dat er zeer vergelijkbaar uitziet met de nieuwe iPhone, en dat is zowel software als hardware. Ik bedoel, zelfs... Apples vloeibare glas lijkt het gehaald te hebben. Twee, breng het uit rond de lancering van de nieuwe iPhone. Drie, benadruk de visueel duidelijke dingen die dit kan doen en Apple niet. Er zijn duidelijk genoeg van die dingen. En accepteer ten slotte gewoon dat u minder geld per eenheid gaat verdienen en het tegen een lagere prijs gaat verkopen. Combineer dit alles, en het is een winnende combinatie om snel in het middelpunt van de belangstelling te komen. Er is echter een zeer belangrijk detail dat in dat gesprek wordt overgeslagen.

en het is een detail waar Xiaomi niet echt wil dat je bij stilstaat. Kijk, het indrukwekkende en unieke aan de iPhone Duo is niet zozeer de hardware zelf. Het is grotendeels de manier waarop de software op maat is gebouwd rond die hardware. En dat is het subtiele ingrediënt dat Xiaomi nog steeds erg mist. Zoals we allemaal die absoluut waanzinnige openings- en sluitingsanimatie op de Duo zagen, toch? Het is hier veel eenvoudiger. U begint met openen en dan, ongeveer halverwege, verschijnt het binnenscherm er gewoon op. En belangrijker nog, hoewel we het hadden over hoe dit scherm de ruimte heel goed benut, maken de apps geen optimaal gebruik van het scherm. Dus weet je hoe Apple hun dock opnieuw heeft ontworpen en het aan de zijkant heeft geplaatst. Ze hebben de statuspictogrammen opnieuw ontworpen om ze op een compactere manier weer te geven die er net boven zou passen. En hoe ze de zoekfunctie in de rechterbenedenhoek hebben geplaatst, zodat u minder ver hoeft te reiken. Nou, wat je hier ziet voelt een beetje alsof Xiaomi hun zeer typische smartphone/tabletsoftware heeft genomen, deze in deze zeer ongebruikelijke vorm heeft geladen, heeft besloten dat het eigenlijk goed vertaalt en het vervolgens heeft uitgebracht. Daarom heb je deze marges aan de zijkant die gewoon leeg zijn. Niets gebruikt die ruimte, want op een normale telefoon bestaat die ruimte niet. Dat gezegd hebbende, wil dat niet zeggen dat er hier geen goede dingen gebeuren. Het is erg gaaf hoe de app-pictogrammen naar een liggende weergave roteren wanneer ze worden geopend en dan weer terugkeren naar hun positie wanneer u ze sluit. Ik vind het fijn dat als je bijvoorbeeld aan de voorkant de instellingen opent, je een typisch telefoonweergave krijgt, die vervolgens transformeert naar een uitgebreide tabletweergave wanneer je deze opent. Open de telefoon of hoe wanneer ik de meldingen schaduw naar beneden trek, kan ik meldingen met een heel gemakkelijke tik van mijn rechterduim wegvegen, maar het punt is dat het ook heel gemakkelijk is om dingen te vinden die niet zijn doordacht. Het voelt nogal slordig aan dat Xiaomi's eigen camera-app niet alleen zwarte balken heeft, maar ook ongelijke zwarte balken aan de boven- en onderkant. Xiaomi's eigen weer-app ziet er goed uit als deze gesloten is, maar als je hem opent, zul je merken dat de cijfers er erg korrelig uitzien omdat ze gewoon worden uitgerekt, en apps van derden zijn nog erger. Ik bedoel, YouTube ziet er redelijk uit als het volledig is, maar absoluut verschrikkelijk zodra je het splitst. Delen van de Netflix-interface raken van slag zodra u het apparaat roteert. Pokémon Champions plaatst zijn menuknop onder mijn selfiekamera. Zelfs de Google Play Store weet zich op het scherm niet helemaal te gedragen. Soms springt de tekst willekeurig rond, het is vreemd vertraagd, en dit is slechts een fractie van de eigenaardigheden die ik heb ervaren. In het begin dacht ik: Misschien is dit omdat het nu alleen in China wordt gelanceerd, dus de Chinese apps zullen wel goed zijn, toch? Echt, zelfs veel van de vooraf geïnstalleerde, die openen zo. Het is niet goed. Nu moeten we eerlijk zeggen dat we nog niet weten hoe apps van derden zich op de Duo zullen gedragen. Dat is het eerste wat ik ga testen als ik de mijne heb. Maar wat ik wel kan zeggen is dat in ieder geval alles wat vooraf op die telefoon was geïnstalleerd, de schermruimte goed benutte. En dat is hier gewoon niet het geval. Oh, letterlijk, zoals ik het zeg, wat in hemelsnaam doet het hier? Maar het punt is, als je nadenkt over de economie ervan, dan is dit allemaal wel logisch. Apple verwacht veel meer exemplaren van hun Duo te verkopen dan Xiaomi van deze zal verkopen. Dus er is een veel grotere beloning voor hen om te investeren in het creëren van een werkelijk unieke software-ervaring voor die telefoon. Apple maakt veel minder modellen per jaar dan Xiaomi, dus ze kunnen elke telefoon meer tijd geven. En het belangrijkste is dat Apple meer per telefoon rekent, dus het loont de moeite voor hen om dat te doen.

Maar zelfs met dit, als software-optimalisatie het enige compromis was, denk ik nog steeds dat Xiaomi genoeg te bieden heeft om te zeggen dat het Apple overtreft. Want vergeet niet, software wordt beter met de tijd door updates. Want vergeet niet, software wordt beter met de tijd door updates. Geloof me maar op mijn woord. Helaas voor Xiaomi is dat echter niet het enige probleem. Kijk, hoe complexer smartphones worden, hoe minder, zou ik zeggen, dat het lezen van alleen de specificaties het hele verhaal vertelt. De belangrijkste reden dat deze telefoon zoveel lichter is dat het hele frame van aluminium is in plaats van titanium van de iPhone. Dus er is een onmiddellijke afweging in duurzaamheid en met name krasbestendigheid. Ik zou verwachten dat dit er over een paar jaar slechter uit zal zien door het gebruik. Ik bedoel, net als elke andere telefoon van aluminium die ik heb gebruikt. Eerlijk gezegd zou ik dit helemaal niet erg hebben gevonden, aangezien aluminium het voordeel heeft warmte uit je telefoon af te voeren. Behalve dat deze telefoon ook een thermisch probleem lijkt te hebben. Dus leuk weetje, er zit hier eigenlijk een door Xiaomi ontworpen chip in. Het is hun tweede chip ooit en ze citeren enorme cijfers zoals een 60% snellere CPU, een 85% snellere GPU, terwijl ze 64% minder stroom verbruiken in vergelijking met hun eerste. Om nog maar te zwijgen van het feit dat het topopslagmodel van dit apparaat de eerste smartphone ter wereld is die wordt geleverd met LPDDR6 RAM, dat gegevens sneller kan overdragen dan de DDR5 die u op al het andere zult vinden. En bij normaal gebruik is het oké. U kunt zonder problemen games spelen in sessies van 30 minuten. Het is gewoon, wanneer het werd belast, toen ik een 3DMark stresstest opende, kon deze niet worden voltooid. De telefoon raakte niet alleen oververhit, hij oververhitte specifiek, kreeg een paniekaanval en sloot de test geforceerd af, nauwelijks 10 minuten bezig. En dit was geen eenmalige gebeurtenis, ik deed dit twee keer met exact hetzelfde resultaat. Dus ik haalde mijn thermische camera tevoorschijn, gewoon om zeker te zijn, en wat echt interessant is, kunt u zien, de zijkant van de telefoon waar de chip zit, was gloeiend heet. De ander, nauwelijks opgewarmd.

Of anders gezegd, deze telefoon doet het ongelooflijk slecht in het herverdelen van de warmte die van de chip afkomstig is naar de rest van de telefoon, wat kan leiden tot een hele reeks problemen met de levensduur. En zelfs de camera's zijn behoorlijk afgezwakt. Zo'n 200 megapixel op de hoofdcamera klinkt indrukwekkend, toch? Maar het klinkt al een stuk minder indrukwekkend als je realiseert dat deze hoofdcamera, wat betreft de sensorgrootte, die veel belangrijker is, net zo groot is als die van een standaard iPhone 17. En wat de output betreft, die ziet er een stuk slechter uit. Maar dat ziet u zo meteen. En de ultragroothoekcamera is gewoon behoorlijk slecht. Wanneer je er video's mee opneemt, kun je absoluut zien dat dit een gecompromitteerde camera is met ruis die binnensluipt, zelfs in goed verlichte situaties zoals deze. En dan heb je volgens mij de laatste puntjes op de i, waarbij Xiaomi ook een hoop van de kleine maar belangrijke vouwverfijningen mist die Apple met de Duo heeft doorgevoerd. Zo is er hier geen ondersteuning voor een stylus op een van de twee schermen. Het scharnier voelt niet zo hoogwaardig aan. Het heeft een licht krakend geluid. En op bepaalde momenten hoort u ook een heel willekeurige klik. Vergelijk bijvoorbeeld hoe dit klinkt bij het openen met een Samsung Z Fold 8. Oh, dat is goed. Daar is niets van dat nano... Geen textuur-goedheid die we op de iPhone kregen, wat eerlijk gezegd een beetje een triple L is, omdat het betekent dat je de immens krachtige anti-reflectiviteit ervan niet krijgt. Je krijgt er in plaats daarvan overal vingerafdrukken, de hele tijd. En dan de vouw, die hoewel hij ongeveer even diep is als die van Apple, hier iets minder verborgen is omdat je deze extra laag er niet bovenop hebt die is ontworpen om hem te verbergen. Oh ja, en de luidsprekers zijn ook behoorlijk storend, tot het punt waarop ik ze eigenlijk zachter zet dan ik anders zou doen om de hardheid te verminderen. Dus.

Terug naar de vraag, heeft Xiaomi dan een betere telefoon gebouwd dan de iPhone Duo? Dat denk ik niet. Dit voelt als een telefoon die aan alle eisen voldoet, en hij heeft zeker veel eisen ingevuld, wat hier zeker onmiskenbare voordelen oplevert ten opzichte van de iPhone die hij zo duidelijk probeert te verslaan, zoals het gewicht, de prijs en de extra camera. Maar ik denk dat de bedrijven, door zich zo te concentreren op het afvinken van die vakjes, vergaten uit te zoomen en ervoor te zorgen dat de algehele ervaring goed afgerond en geoptimaliseerd aanvoelt. Net als de hoofdcamera waar ik het over had. Dus de ene is een Xiaomi, de andere is een iPhone. En terwijl u beslist welke, heb ik vandaag een nieuw woord geleerd, smishing. Dus ik realiseerde me dat Drisha en ik deze week eigenlijk al drie keer zijn gesmst. Het is erg leuk om te zeggen, maar het is niet leuk om mee te maken. Smishing is dus in feite oplichting via sms. En ik weet niet hoe het met u zit, maar ik heb ze nu overal opgemerkt. En niet alleen omdat ik vreemde telefoons blijf bestellen via AliExpress. Ik betrap mezelf er constant op dat ik moet twijfelen. Bijvoorbeeld, heb ik zeker een pakket besteld dat met deze vervoerder wordt verzonden? Of is dit een oplichting? Dus ik ben eigenlijk erg opgelucht dat Surfshark, onze sponsor, net een smishing-tool heeft uitgebracht die dat voor mij doet. Dus als het een oplichting detecteert, verplaatst het deze automatisch naar de spammap in mijn berichten-app. Dat, plus de miljard andere voordelen van Surfshark, zoals een zeer snelle, zeer veilige VPN, zoals een alternatieve ID-functie, zoals de beste prijs van het land. Met de code BOSS is het letterlijk $2 per maand met een 30-dagen niet-goed-geld-terug-garantie. Oké, klaar om erachter te komen welke telefoon welke is? Ik hoop dat je dit goed hebt gedaan. Dat is de iPhone. Dat is de Xiaomi. Tot de volgende keer.