iPhone Duo teardown: repareerbaarheid en verborgen scharniertechnologie

Is het een telefoon? Is het een tablet? Nee, dit is de langverwachte iPhone Duo. Een tablet? Nee, dit is de veelbesproken iPhone Duo.

15 lange geruchtenmolenjaren later ligt hij eindelijk op onze teardowntafel, en te oordelen naar het aantal kapotte schermen dat we al zien, hoeven reparatiewinkels niet lang te wachten. De iPhone Duo heeft een korte, brede behuizing met een 5,4-inch. iPhone Duo heeft een korte, brede behuizing met een 5,4-inch scherm aan de buitenkant, ongeveer dezelfde paspoort-stijl vorm die we zagen in Samsung's Z Fold 8. Het heeft een 7,6-inch scherm.

vouwbaar OLED aan de binnenkant, die met 430 pixels per inch op papier scherper is dan de Z Fold 8 of Google's Pixel 11 Pro Fold. Maar de echte blikvanger is het mat nano-textuur display van de Duo dat reflecties verstrooit om de vouw te verbergen. Uitgevouwen meet het toestel slechts 5,2. millimeter, dunner dan zelfs de iPhone Air, hoewel andere opvouwbare telefoons al dunner zijn geweest. Wanneer dingen dunner worden ze meestal niet repareerbaarder. Maar Apple heeft enkele van onze favoriete reparatietrucs van gewone iPhones geleend. Kunnen die trucjes ons redden van de onderdelen die vouwbare telefoons zo'n pijn maken om te repareren?

We halen dit apparaat helemaal uit elkaar tot aan de tandwielen, maar laten we eerst die geclaimde IP68-classificatie eens nader bekijken. Dus in een Ziploc-zakje gaat het met een flinke scheut fluorescerend toverstof. Sluit het, schud het, en nu heeft deze dure telefoon een soundtrack. Luister naar die knal. Dit gloedstof helpt me zien waar de telefoon goed is afgedicht en waar ongewenste indringers binnendringen. Ik heb dit poeder door de jaren heen op een heleboel opvouwbare telefoons gebruikt, meest recentelijk op de Galaxy Z Fold 8 en Pixel 11 Pro Fold. Nadat de Galaxy Z Fold 8, die IP48-gecertificeerd is, enige tijd in een stofzak had doorgebracht, werkte het scharnier nauwelijks meer. Hij zat absoluut onder het UV-stof. Maar afgezien daarvan deden de afgedichte delen van de telefoon goed werk bij het beschermen van de batterijen, camera's en printplaten. De Google Pixel 11 Pro Fold daarentegen deed het iets beter dankzij de IP68-waterdichtheid. De binnenste delen van de telefoon vertoonden weinig stof en hoewel het scharnier nog steeds stof verzamelde, functioneerde het na onze test tenminste nog steeds. Hoe zal de iPhone Duo presteren met zijn IP68-classificatie? Alleen al van buitenaf zie ik dat er op de gebruikelijke plekken stof ophoopt. Het zit in de USB-C-poort en het luidsprekergaas. Dat is een goede reden om die onderdelen gemakkelijk toegankelijk en repareerbaar te maken.

Deze getextureerde hoes op het binnenscherm kan gemakkelijk worden verwijderd. Nu deze is verwijderd, is het oppervlak eronder veel kwetsbaarder voor krassen. Herinnert u zich de eerste Galaxy Fold nog, toen recensenten iets verwijderden wat leek op een schermprotector en het scherm beschadigden? Apple publiceert daadwerkelijk een procedure voor het vervangen van de deklaag. Samsung's nieuwere vouwbare telefoons hebben ook vervangbare beschermers, maar dit is meer dan alleen een beschermer. Het is verantwoordelijk voor de nano-textuur die het scherm er mat uit laat zien. Apple heeft eerder nano-textuur op glas toegepast, op iPads, MacBooks en desktops. schermen. Hier brengt het dat idee naar een flexibele polymeerhoes. De textuur verspreidt reflecties, wat ideaal is voor het gebruik van een apparaat buitenshuis in zonlicht, maar het helpt ook om de vouw te verbergen. Een rechte lijn die over het scherm wordt gereflecteerd, verraadt niet zo gemakkelijk elke kleine deuk. Onder onze duidelijke DSX 2000 microscoop kunnen we de kleine microscopische bultjes zien die reflecties verstoren en creëren wat Apple een perceptueel vlak mat oppervlak noemt. Naarmate we inzoomen en de pixels nader bekijken, denken we een ander spoor te hebben gevonden over hoe de Duo zijn vouw verbergt. Die kleine rode, groene en blauwe lampjes zijn niet allemaal cirkels, sommige zijn ovalen die in verschillende richtingen wijzen. Dat is niet nieuw, Samsung gebruikt al jaren ovale subpixels om meer groene pixels in het raster te passen. Maar Apple heeft een patent op deze pixelindeling, en zij zeggen dat het belangrijkste punt ervan dithering is, het inbouwen van variatie in het patroon. Dat zou een ander stukje van deze vouwen-verbergende puzzel kunnen zijn. Deze vormen kunnen helpen om reflecties dieper in het scherm te beheren door het gereflecteerde licht minder waarschijnlijk te maken om storende diffractiepatronen te vormen. Het allerbeste aan het Nano Texture-display is echter dat het een oppervlak is dat kan worden vernieuwd zonder dat de onderliggende OLED hoeft te worden vervangen. Apple vermeldt de kosten voor de Cover Layer-service op $49 zonder AppleCare of $19 met AppleCare. Niet slecht, maar laat uw portemonnee nog niet ontspannen. Ik kom later nog wel op de daadwerkelijke factuur terug.

Laten we dus beginnen met de demontage en een kijkje nemen naar de interne componenten. Zoals gewoonlijk heb ik aan weerszijden van de USB-C-poort twee Pentalobe 2-schroeven, maar deze keer hebben we nog twee aan de tweede helft van de telefoon. De twee schroeven die de USB-C-poort flankeren, zijn langer dan de twee die de achterklep vastzetten. Clampy, maak kennis met het buitenscherm van de iPhone Duo. En jawel hoor, Clampy maakt korte metten met dat scherm, en ik moet zeggen, dit scherm komt er veel gemakkelijker af dan de meeste opvouwbare buitenschermen waar ik mee te maken heb gehad. Onder het scherm bevinden zich twee sets beugels. Eén schroef aan de bovenzijde bedekt een drukkonnector die naar de omgevingslichtsensor leidt. De langere beugel aan de onderkant heeft zes schroeven, waaronder twee verborgen exemplaren. Stout, stout Apple. Daaronder zit de drukconnector van het OLED-paneel en door deze los te klikken, komt het scherm vrij. De buitenste displayconstructie is behoorlijk robuust en dat is belangrijk omdat veel interne reparaties erdoorheen moeten gaan. De fragiele plastic rand die ons een paar weken geleden problemen gaf met de 18 Pro's, bleef intact op de toestellen die ons team vandaag opende. Dat is goed nieuws, de toegang zou geen extra reparatie moeten veroorzaken. Het achterpaneel komt met de zuignap net zo gemakkelijk los als elk ander opvouwbaar exemplaar dat ik heb gedemonteerd. Eén beugel en een drukkonnector die naar de draadloze oplaadmodule leidt, maken het werk af. En nu we het toch over stof hebben, waar is mijn toverstof gebleven? Het lijkt erop dat het meeste achter de lijm is blijven hangen, wat geweldig is. De beschermde holtes zien er behoorlijk schoon uit en er lijkt niet veel onverwachte indringing te zijn geweest. Maar wat met dat krakende scharnier? Daar komen we nog wel aan toe. Ik vroeg me af of de iPhone Duo de fancy elektrisch ontgrendelende lijm zou krijgen die ik voor het eerst zag in de iPhone 16. En dat deed het zeker, maar deze keer zitten er twee lipjes op elke batterij die overeenkomen met twee aparte plakstrips volgens de handleidingen van dag één, trouwens nog steeds een uitstekende zet van Apple, aangezien dit een nieuwe productcategorie is waar we niet zeker van waren of we. krijgen de handleidingen van Apple hebben me zeker geholpen met mijn teardowns en ze zullen talloze anderen helpen met hun eigen reparaties thuis, maar dat is nu niet belangrijk, laten we deze batterijen eruit halen, mijn fix-up is klaar en ik heb mijn vault clip-bevestiging bij de hand. de positieve kabel wordt aangesloten op een van een van de lipjes en de negatieve kabel op het aangewezen aardingspunt. Het duurt ongeveer anderhalve minuut per tabblad voordat de eerste batterij eruit springt. En het is hetzelfde verhaal voor de andere helft, nog anderhalve minuut per lipje en hallo batterij. Dit is gemakkelijk de beste batterijverwijderingservaring in elke opvouwbare telefoon die ik tot nu toe heb geopend. Wat de batterijen betreft, de grotere cel heeft een capaciteit van 11.567. wattuur en de kleinere cel is beoordeeld voor 7.506. wattuur. Er is nog een addertje onder het gras, de ene batterij zit achter het achterste glas, de andere achter het buitenscherm. Dat is waarschijnlijk de reden waarom Apple de batterijvervanging op $229 taxeert als je geen AppleCare Plus hebt. De batterijservice kost $229 als u geen AppleCare Plus heeft. Ik werk rond de kleinere componenten, beginnend met de luidspreker in de linker benedenhoek, die er gemakkelijk uitkomt. De Taptic Engine ernaast? Niet zozeer. Een kronkelende flexkabel loopt eroverheen, die kabel moet bewegen voordat de Taptic Engine eruit kan. Waar reparatie betreft, hoeft één klein onderdeel niet te wachten tot een kabel uit de weg is. Naast dat bevindt zich de barometer. Het is een lastig verwijderingsproces, maar die afdichting is noodzakelijk om dit onderdeel correct te laten werken.

Het is tijd om naar de andere kant te gaan om te zien of het gras van de repareerbaarheid daar groener is. Ik heb een hoop persconnectoren en een paar schroeven voordat ik de I/O kan losmaken. bord. Daaronder bevindt zich de USB-C-poort en zodra de Torx-schroeven aan de zijkant zijn verwijderd, kan ik de lijm aan de onderkant doorsnijden en de poort verwijderen. Het is een stuk eenvoudiger te verwijderen en te vervangen dan de meeste recente iPhones. Een versleten oplaadpoort hoeft geen volledige telefoonopgraving te worden. Aangename verrassing. De selfiecamera van het buitenscherm bevindt zich in de rechterbovenhoek, vastgezet met een paar schroeven en een drukconnector. Kijk eens hoe dun dit ding is. Het is een 12 megapixel f2.2. camera die 4k-video opneemt met maximaal 60 beelden per seconde. Vervolgens zijn de drie schroeven van de bovenste luidspreker aan de beurt. Hier is geen drukconnector, deze gebruikt vingerveren om contact te maken met de onderliggende schakeling. Laten we terugkeren naar de hoofdcamera-eenheid. Een paar schroeven en een paar stukken kuip onthullen een reeks drukkabels. Eenvoudig genoeg. Dan zit er een hele ring schroeven rond de camera's. Er zitten ook nog een heleboel schroeven rond de camera's. Ik heb een paar schroeven verwijderd die ik niet had hoeven te verwijderen, nog een paar connectoren losgekoppeld en een flexibele printplaat ontlijmd die had kunnen blijven zitten. Maar uiteindelijk ving ik een camera-assemblage. Die assembly bevat twee 48MP camera's. De F1.6. De hoofdcamera met F1.6 heeft sensor-shift-stabilisatie en neemt 4K-video op met maximaal 120 beelden per seconde. De F2.2. ultragroothoek heeft een beeldveld van 120 graden. Naast de hoofdcamera-assemblage bevindt zich de hole-punch-selfiecamera van het binnenscherm. Net als de IR-emitter op de iPhone 18 Pro, is deze camera verborgen onder een deel van het scherm met minder pixels om ruimte te maken. Deze 12 megapixel onder-display camera heeft een f1.8. diafragma en filmt 1080p-video met maximaal 60 beelden per seconde. Ik zit diep genoeg in deze telefoon dat ik nu nog maar een paar standoff-bevestigingen en een paar drukconnectoren verwijderd ben van het verwijderen van het logic board. En hier is de verrassing. Dit is de eerste iPhone sinds de iPhone 8 met een niet-gestapeld logic board. In plaats van een bord-sandwich, hebben we een enkele laag logic board met wat functionaliteit uitbesteed aan de enkele laag I.O. bord. Het is een nuttige aanwijzing hoe Apple deze telefoon dun houdt. Apple zegt expliciet dat ze belangrijke componenten in het verhoogde camerablad hebben verpakt om ruimte voor de batterij te behouden. De omvangrijke onderdelen krijgen hun eigen plek, terwijl de batterijen zich verspreiden over twee dunne helften. Over het algemeen is de indeling vrij vlak. Camera's, oplaadhardware en andere onderdelen zijn toegankelijk met relatief weinig extra demontage. We zijn altijd een beetje bang als een bedrijf opschept over hoe dun hun elektronica is, maar Apple bewees met de iPhone Air dat apparaten dun kunnen zijn zonder alle belangrijke onderdelen te begraven.

Het is geweldig om te zien dat de Duo in zijn voetsporen treedt. Nu voor het binnenscherm, waar ik tegenop heb gezien, en het binnenscherm is altijd het minst plezierige deel van elke opvouwbare assemblage. Eerst moet ik het scherm verwarmen en de rand verwijderen. En oh, dat is mooi, aangenaam gemakkelijk en niet-destructief. Ik zou het op één lijn stellen met de Pixel 11 Pro Fold. Op de Z Fold 8 was de rand vastgelijmd en zo fragiel dat hij afbrokkelde, barstte en in stukken loskwam. Het vinden van clips hier is een enorme opluchting en het lostrekken van deze sierstrip is net zo eenvoudig als het optillen van een hoek met een haakje en het wegtrekken ervan met een pincet. Er zit nog steeds randlijm op, dus dit is geen lijm. blauwe vrije component, maar het feit dat ik hem niet-destructief kan verwijderen onderscheidt hem van de meeste andere vouwbare telefoons. Er zit veel stof onder de rand, maar voor zover ik kan nagaan, is het niet onder het scherm of in de beschermde elektronica gekomen. Ik moet meer warmte aanbrengen om de lijm onder het binnenpaneel los te maken. Dit onderdeel is een flinke klus en zo onaangenaam als het verwijderen van enig binnenscherm. Voor een volledige vervanging van het interne scherm en de scharnierassemblage, moet u veel van de telefoon overzetten naar een vervangend chassis. Apple vermeldt ook een aparte procedure voor het binnenscherm, dus niet elke schermreparatie is noodzakelijkerwijs dezelfde handeling. Hoe dan ook, zo diep gaan is serieus werk. En hier is die rekening. De vermelde reparatiekosten voor het binnenscherm van Apple buiten de garantie bedragen $1.000. De reparatie van het binnenscherm van de Pixel 11 Pro Fold kost $568, en die van de Samsung Fold 8 is $579. We zullen vervangende schermen zo snel en zo betaalbaar mogelijk in de iFixit winkel verkopen, maar dit is een ingewikkeld onderdeel en zelfs op zichzelf zal het niet goedkoop zijn. Met het scherm uit kan ik het scharnier eindelijk goed bekijken. Een paar plastic beugels zitten nog in de weg. Het lukte me om er één los te wrikken en de andere brak ik. Die geht auf meine Kappe. En daar is ons buskruit. Het bereikte het scharnier, wat de knars verklaart, hoewel het merkbaar minder is dan de Z Fold 8 of Pixel 11 Pro Fold. Dat is bemoedigend, maar ik zou nog steeds geen opvouwbare telefoon meenemen naar het strand. Dus wat maakt deze scharnier speciaal? Vlak sluiten is een bekende truc. De Duo gebruikt dezelfde waterdruppelbenadering als de meeste opvouwbare smartphones sinds de Motorola Razr 2020, waarbij een gecontroleerde buiging van het scherm in het scharnier wordt geplaatst. Half open blijven is ook niet nieuw. Apple's scharnieroctrooi beschrijft een reeks scharnieren zoals een metalen horlogeband, waarbij elk scharnier slechts tot op zekere hoogte kan buigen. Samen laten ze de telefoon dichtklappen, terwijl ze voorkomen dat het scherm te scherp wordt gebogen. Hier zit echter het slimme gedeelte. Gebogen geleiders laten die metalen verbindingen bewegen alsof hun draaipunten zich in het scherm erboven bevonden. Het idee is om de delicate displaylagen minder te laten buigen met minder rekken en knijpen, althans in theorie. De tandwielen zorgen ervoor dat de twee helften samen bewegen. Google nam een andere weg met de Pixel 10 Pro Fold, waarbij de synchronisatietandwielen werden vervangen door verbonden nokken met veren. Hoewel het weglaten van tandwielen een scharnier niet immuun maakt voor vuil, geven deze tandwielen deeltjes een extra plek om de beweging te belemmeren. De veren hebben een andere taak. Ze counteren de neiging van het opgevouwen scherm om open te springen. Naarmate het scharnier beweegt, veranderen de veerdruk en de hefboomwerking, waardoor de weerstand van het scherm tijdens het vouwen wordt gebalanceerd. Dat betekent dat het scharnier minder wrijving nodig heeft om zijn positie te behouden, waardoor het mogelijk gemakkelijker te verplaatsen is en toch blijft waar u het achterlaat. Het scherm moet meewerken met dat scharnier. Buig de stapel materialen en de buitenste lagen moeten verder reizen dan de binnenste. Sluit ze te strak op elkaar aan en ze trekken en duwen tegen elkaar. Apple zegt dat het de OLED tussen glaslagen plaatst met speciale lijmen die de lagen als bladzijden in een sluitend boek langs elkaar laten glijden. Ik kan een deel van de displaylagen met de hand verwijderen en dan kunnen we zien hoe dun deze 10 ultradunne lagen zijn. Gescheiden koolstofvezel steunplaten bieden een stijf platform, terwijl een titanium bodemlaag het scherm versterkt.

De truc is om beweging toe te staan waar dat nodig is en elders ondersteuning te bieden. En terwijl het scherm buigt, moeten de twee helften nog steeds met elkaar praten. Elektrische verbindingen door de scharnieren zijn al lang een zwak punt, zelfs al voordat er vouwbare OLED's waren. Motorola's MicroTac, geïntroduceerd in 1989, hielp bij het pionieren van de klaptelefoon met een scharnierend mondstuk boven het toetsenbord. Later kwamen klaptelefoons met echte schermen op het bewegende deel, en een beschadigde flexkabel kon ertoe leiden dat eigenaren naar een leeg scherm staarden, zoals het gevreesde witte scherm des doods van de Razer V3. Moderne opvouwbare telefoons vragen nog meer van de bedrading die door dat scharnier loopt. De Duo moet veel over knooppunten dragen. De USB-C-poort bevindt zich op de I/O. bordzijde met één batterij, terwijl de hoofdlogica poort en de andere batterij zich aan de andere kant van het scharnier bevinden. Beide zijden moeten opladen, en de gedistribueerde camera's, beeldschermen, aanraaksystemen en audi hardware moeten verbonden blijven. Het gevlochten snoer van het duo biedt ruimte om uit te zetten en samen te trekken, waarbij beweging over meerdere bochten wordt verdeeld. Dat zou kunnen helpen voorkomen dat één strakke vouw herhaaldelijk wordt belast. Het is een plausibele duurzaamheidsstrategie. Maar zelfs de beste duurzaamheidsstrategie loopt uiteindelijk tegen entropie aan, en een flexibel OLED vormt grote, kwetsbare entropiemagneet. Al veel online meldingen tonen duale schermen met heldere horizontale lijnen die zich uitstrekken vanaf een defect nabij de vouw. We hebben eerder vergelijkbare problemen gezien. Dieter Bond's originele Galaxy Fold review-eenheid ontwikkelde in 2019 een vergelijkbare band van slecht functionerende pixels, en veel andere opvouwbare telefoons hebben dergelijke schade gehad. Druk op de verkeerde plaats, een ingesloten deeltje, herhaaldelijk buigen of een fabricagefout kunnen dit soort schade veroorzaken. Het feit dat zoveel duo's schermschade op dezelfde plek vertonen, is echter het onderzoeken waard. Veel van deze schadegevallen beschrijven het vouwen of openvouwen van de telefoon, het horen van een knarsend geluid en het erdoorheen duwen. Precies waar de schade optreedt, is het scharnier een beetje anders gevormd. Eén scharnierblad steekt hier uit, het centrale draaipunt, net onder de opening in het scharnier voor de flexkabel. Ik voel het met mijn vinger als ik hem langs de vouw laat gaan. Zou die middelste balk niet kunnen synchroniseren terwijl de telefoon sluit? Er zijn veel randen die op deze plek samenvallen. Naast de centrale draaipunten en de verbindingsplaten, loopt de kabeldoorvoer van het accordeon net boven dit punt, en de rand van de batterij aan de camerazijde bevindt zich in de buurt. Zou die geometrie de spanning op deze plek in het scharnier kunnen concentreren? Misschien. Hoe dan ook, deze gebroken schermen bewijzen het punt. Een flexibel OLED is geweldig als het werkt.

Wanneer het niet meer werkt, hebben we een reparatieoplossing nodig. Dus wat hebben we geleerd? Veel van het goede nieuws is bekende iPhone-techniek. Een extern display dat intact kan worden verwijderd, panelen die met clips en schroeven worden vastgehouden, batterijen die elektrisch worden losgelaten, en een interne lay-out die niet elk vervangbaar onderdeel begraaft. De officiële reparatiehandleiding van Apple staat al online en zoals gewoonlijk is deze behoorlijk goed. We verwachten dat er een uitgebreide set reserveonderdelen zal volgen in de zelfreparatiewinkel van Apple, maar onze beoordeling blijft voorlopig totdat deze verschijnen. Er is nog steeds de gebruikelijke dierentuin van schroeven, vijf verschillende schroevendraaiers nodig voor de demontage. Het is beter dan lijm, maar omslachtiger dan nodig is. De grootste kwetsbaarheid is het binnenscherm en de scharnierconstructie. De grootste kwetsbaarheid is de interne display- en scharnierassemblage. Het vervangen ervan betekent veel werk, veel overgeplaatste componenten en een potentieel pijnlijke rekening, en hier krijgt de Duo de grootste klap op onze scorekaart. Onze Dust Challenge vond minder poeder in het scharnier dan bij onze eerdere opvouwbare teardowns, maar het kwam nog steeds in bewegende delen. Daarom hebben deze mechanismen zowel bescherming als een praktisch reparatiepad nodig, iets wat grotendeels ontbreekt bij alle opvouwbare telefoons. Als u op zoek bent naar een repareerbare smartphone, zou dit zeker niet onze eerste keuze zijn. Die Ehre gebührt nach wie vor dem Fairphone 6 Plus, aber Apple hat für ein faltbares Gerät der ersten Generation wirkliche Fortschritte gemacht. Dit is de meest repareerbare opvouwbare smartphone die we tot nu toe hebben gezien en het zal nog steeds een zware klus zijn om hem te repareren. Behoudens grote nieuwe ontwikkelingen, verdient de iPhone Duo een voorlopige 5 van de 10 op onze reparatieschaal. Apple gaf eindelijk toe. Nu zullen we zien hoe goed het standhoudt. Abonneer u voor de reparaties en de facturen.